Set the delivery location to see products according to your choice.
Διατίθεται και μεταχειρισμένο στο παρακάτω link.
Specifications are collected from official manufacturer websites. Please verify the specifications before proceeding with your final purchase. If you notice any problem you can report it here.
Εντάξει τα κυνηγούσα καιρό τώρα και δε μπορούσα να τα βρω πουθενά, όταν υπήρχαν πλέον διαθέσιμα κόστιζαν στα 30€, τα πέτυχα στα 7.99€ στο store. Τα αγόρασα ασυζητητί, ξεκίνησα με το limbo, εντάξει με σκαλωσε άσχημα. Είναι τόσο σκοτεινό και ανατριχιαστικό, τόσο αλλόκοτη ιστορία και ιδιαίτερα δύσκολη μπορώ να πω.
Το Inside είναι πιο κατανοητό στην ιστορία του, ίδιο στο χειρισμό το ίδιο ανατριχιαστικο (ιδιαίτερα όταν σε κυνηγάνε).
Πλέον μετά από πολλά τέτοιου είδους παιχνίδια κατάλαβα ότι δεν είναι πλέον για μένα, γιατί νευριάζω εύκολα και αν δεν έχεις και κάποιον να παίξεις μαζί να ανταλλαζετε ιδέες και προσπάθειες, θες να σπάσεις την τηλεόραση.
Ήθελα να τα παίξω, έτσι γιατί ακούστηκαν πολλά όμορφα λόγια για αυτά τα παιχνίδια αν και όπως είπα δεν είναι πλέον το στυλ μου.
Αυτά τα δύο παιχνίδια είναι τόσο αλλόκοτα και τόσο μοναδικά που στο τέλος -ακόμα και αν δεν έχεις καταλάβει τι ακριβώς έπαιξες και έζησες- ξέρεις ότι ήταν κάτι ξεχωριστό.Οι δύο τίτλοι είναι από την ίδια εταιρία και έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά είναι puzzle-platformer games αλλά και αρκετές σημαντικές διαφορές. Το Limbo ήταν το πρώτο παιχνίδι της playdead ένα μικρό στούντιο από την Δανία. Ξεκινάς σε ένα σκοτεινό δάσος σε ένα περιβάλλον που ακροβατεί μεταξύ δισδιάστατου και τρισδιάστατου χώρου. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν περίμενα ποτέ μου να βιώσω φόβο αλλά το παιχνίδι με διέψευσε πανηγυρικά. Χωρίς φτηνά jump scares, χωρίς φαντασμαγορικά cutscenes το παιχνίδι με μοναδική ατμόσφαιρα και μουσική σε κάνει να τα χάσεις. Διατηρεί το ανατριχιαστικό στοιχείο από την αρχή ως το τέλος. Το Limbo σε καμία περίπτωση δεν είναι εύκολο παιχνίδι. Είναι σκληρό σε κάθε του σημείο και τιμωρεί το παραμικρό σου λάθος. Σε αφήνει να πάθεις για να μάθεις καθώς δεν σου δίνει την παραμικρή εξήγηση ή βοήθεια από την αρχή ως το τέλος.Όλα τα puzzles είναι ευρηματικά και σε κρατούν σε ένταση ενώ η απουσία οποιαδήποτε κατεύθυνσης σε αφήνει με πολλά ερωτηματικά στο τέλος. Το κρυφό κομμάτι που ξεκλειδώνεις όταν τερματίσεις το παιχνίδι και έχεις μαζέψει όλα τα αυγά είναι ένα βασανιστήριο. Πρακτικά παίζεις με κλειστά μάτια αφού την περισσότερη ώρα αντιμετωπίζεις μια μαύρη οθόνη. Το μοναδικό σου όπλο οι ήχοι που έμαθες από τις φονικές μηχανές και παγίδες που σε τιμώρησαν στο υπόλοιπο παιχνίδι.
Το Inside είναι ο πνευματικός ακόλουθος του Limbo και αυτό έχει δόσεις ανατριχιαστικής ατμόσφαιρας αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό. Εδώ υπάρχουν πολύ πιο έντονα χρώματα παρόλο βρισκόμαστε ακόμα σε ένα σκοτεινό περιβάλλον ενώ έχει προστεθεί μισή διάσταση. Ξέρω είναι οξύμωρο αλλά έχει προστεθεί ένα βάθος στην εικόνα σου το οποίο δεν μπορείς να αξιοποιήσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα μαγευτικό αισθητικό θέαμα παρόλο που συνεχίζουμε να μιλάμε για ένα παιχνίδι τέτοιου είδους. Στο Inside έχει αφεθεί στην άκρη ο σκληρός χαρακτήρας του προηγούμενου όσον αφορά το platforming και έχει δοθεί μεγαλύτερη βάση στα παζλ. Η εικόνα που βλέπεις σε κάθε σημείο του είναι μνημειώδης με αποτέλεσμα να γίνεται πιο αποδεκτό από τον προκάτοχό του. Προσωπικά θεωρώ και τα δύο αριστουργήματα αλλά καταλαβαίνω γιατί το Inside είχε μεγαλύτερη απήχηση καθώς οπτικά ήταν επικό. Σε κανένα από τα 2 δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση στο τι ακριβώς έγινε. Ούτε πριν ξεκινήσεις το ταξίδι σου ούτε και μετά. Οι άφθονοι θαυμαστές της σειράς συνεχίζουν να βγάζουν θεωρίες.
Για εμένα είναι ένα must play παιχνίδι αλλά είναι τρομακτικά ιδιαίτερο που δεν μπορώ να είμαι βέβαιος ότι θα πείσει τους πάντες. Πάντως είναι διαθέσιμο σε όλες τις πλατφόρμες σε φυσική και ψηφιακή μορφή έχοντας πλέον τρομακτικά χαμηλή τιμή και συχνότατες εκπτώσεις (8,99 και τα δύο μαζί ή και πιο κάτω).Σε αυτή την τιμή δεν νομίζω ότι αποτελεί ρίσκο η επιλογή αυτών των δύο θαυμάσιων τίτλων.
Πρόκειται για δύο ξεχωριστά παιχνίδια τα οποία αντιπροσωπεύουν κάτι διαφορετικό εάν τα συγκρίνεις. Σε αυτό που μοιάζουν είναι η 2D αισθητική, η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, η ιστορία που δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί ο καθένας μετά θα δώσει μια δική του ερμηνεία για αυτό που έζησε και το ότι σίγουρα πρέπει να τα παίξεις σαν εμπειρία αν θες να λέγεσαι σωστός gamer.
Limbo: Σκοτεινό, με πολύ μουντές αποχρώσεις και κατά τη γνώμη μου λιγότερο ενδιαφέρον από το Inside. Υπερβολικά πολλοί οι κίνδυνοι, αρκετοί οι γρίφοι, πολύ μικρή η διάρκεια και το τέλος χρήζει αρκετών ερμηνειών.
Inside: Φαίνεται το περιβάλλον πιο ζωντανό, με πολύ περισσότερα χρώματα, πολύ διαδραστικό και κατά τη γνώμη μου πιο ενδιαφέρουσα και προκλητική ιστορία από το Limbo, χωρίς να θέλω να κάνω spoilers. Επίσης πολύ μικρή διάρκεια, το τέλος πάλι έχει διάφορες ερμηνείες και υπάρχει και secret ending.
Συνολικά, σαν εμπειρία επειδή τέτοια παιχνίδια βγαίνουν σπάνια, αν θες να δώσεις διαφορετική πνοή και ερεθίσματα στον εαυτό σου, ξέρεις τι να κάνεις. Buy Button!
Τερμάτισα και τα δύο στον υπολογιστή σε 3-4 ημέρες (με χαλαρό ρυθμό).Είναι δυο διαφορετικά παιχνίδια μεταξύ τους ,αλλά παρόμοια στο ύφος.Ιδιαίτερα με πολύ όμορφη ανατριχιαστική ατμόσφαιρα.Είναι δισδιάστατα παιχνίδια πλατφόρμας (αν και το inside απεικονίζεται και η τρίτη διάσταση το βάθος, απλά δεν μπορείς να κινηθείς μέσα σε αυτήν), στα οποία προσπαθείς να λύσεις γρίφους.
Για το inside:Πολύ όμορφο περιβάλλον,καλύτερος χειρισμός-πιο συχνές αποθηκεύσεις,ελάχιστα μεγαλύτερη διάρκεια,πιο εύκολο (χρειάστηκα απαντήσεις σε 2 γρίφους), πιο ξεκάθαρη ιστορία, γενικά πιο ισορροπημένο και ενδιαφέρον να παίξεις.
Για το Limbo:Το παιχνίδι έχει πιο δύσκολους γρίφους,χειρότερο χειρισμό σε ορισμένα σημεία όχι τόσο συχνές αποθηκεύσεις.Όλα αυτά καθιστούν το παιχνίδι εκνευριστικό καθώς για να προχωρήσεις πρέπει να πεθάνεις και όχι απλά να σκεφτείς όπως στο inside .Ο βαθμός δυσκολίας είναι κλιμακωτός ( προς το τέλος αναζητούσα της απαντήσεις στο διαδίκτυο συνέχεια), ενώ η ιστορία είναι πιο δυσνόητη.
Να σημειωθεί ότι και στα δύο παιχνίδια το τέλος της ιστορίας δεν είναι ξεκάθαρο, και ότι πρέπει να τα ξαναπαίξεις για να δώσεις μια δικιά σου εκδοχή για το τέλος και γενικότερα για την ιστορία.Κάτι το οποίο εμένα προσωπικά δεν μου κίνησε το ενδιαφέρον να το κάνω τουλάχιστον όχι ακόμη αφού τα τερμάτισα σήμερα.Συνοψίζοντας είναι δύο ενδιαφέρον παιχνίδια, διαφορετικά από τα περισσότερα τα οποία εγώ προσωπικά συνιστώ να νοικιάσετε (εφόσον μπορείτε να τα τερματίσετε και σε 2 μέρες).Ενώ μπορείτε να παίξετε και το demo του limbo στο android.
(Δεν συνιστώνται σε νευρικά άτομα!)
Minimal αισθητική, ελάχιστο χρώμα, μηδενικοί διάλογοι και εν τέλει μικρή διάρκεια gameplay κι όμως τα 2 παιχνίδια μιλούν απευθείας στην καρδιά σου. Έργα τέχνης της σύγχρονης videogame βιομηχανίας.
Ανεπαναληπτα παιχνιδια με φοβερη creepy ατμοσφαιρα και ενδιαφερουσα αν και δυσνοητη ισως ιστορια. Προτεινω ανεπιφυλακτα.
Verified purchase
Εντάξει τα κυνηγούσα καιρό τώρα και δε μπορούσα να τα βρω πουθενά, όταν υπήρχαν πλέον διαθέσιμα κόστιζαν στα 30€, τα πέτυχα στα 7.99€ στο store. Τα αγόρασα ασυζητητί, ξεκίνησα με το limbo, εντάξει με σκαλωσε άσχημα. Είναι τόσο σκοτεινό και ανατριχιαστικό, τόσο αλλόκοτη ιστορία και ιδιαίτερα δύσκολη μπορώ να πω.
Το Inside είναι πιο κατανοητό στην ιστορία του, ίδιο στο χειρισμό το ίδιο ανατριχιαστικο (ιδιαίτερα όταν σε κυνηγάνε).
Πλέον μετά από πολλά τέτοιου είδους παιχνίδια κατάλαβα ότι δεν είναι πλέον για μένα, γιατί νευριάζω εύκολα και αν δεν έχεις και κάποιον να παίξεις μαζί να ανταλλαζετε ιδέες και προσπάθειες, θες να σπάσεις την τηλεόραση.
Ήθελα να τα παίξω, έτσι γιατί ακούστηκαν πολλά όμορφα λόγια για αυτά τα παιχνίδια αν και όπως είπα δεν είναι πλέον το στυλ μου.
Αυτά τα δύο παιχνίδια είναι τόσο αλλόκοτα και τόσο μοναδικά που στο τέλος -ακόμα και αν δεν έχεις καταλάβει τι ακριβώς έπαιξες και έζησες- ξέρεις ότι ήταν κάτι ξεχωριστό.Οι δύο τίτλοι είναι από την ίδια εταιρία και έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά είναι puzzle-platformer games αλλά και αρκετές σημαντικές διαφορές. Το Limbo ήταν το πρώτο παιχνίδι της playdead ένα μικρό στούντιο από την Δανία. Ξεκινάς σε ένα σκοτεινό δάσος σε ένα περιβάλλον που ακροβατεί μεταξύ δισδιάστατου και τρισδιάστατου χώρου. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν περίμενα ποτέ μου να βιώσω φόβο αλλά το παιχνίδι με διέψευσε πανηγυρικά. Χωρίς φτηνά jump scares, χωρίς φαντασμαγορικά cutscenes το παιχνίδι με μοναδική ατμόσφαιρα και μουσική σε κάνει να τα χάσεις. Διατηρεί το ανατριχιαστικό στοιχείο από την αρχή ως το τέλος. Το Limbo σε καμία περίπτωση δεν είναι εύκολο παιχνίδι. Είναι σκληρό σε κάθε του σημείο και τιμωρεί το παραμικρό σου λάθος. Σε αφήνει να πάθεις για να μάθεις καθώς δεν σου δίνει την παραμικρή εξήγηση ή βοήθεια από την αρχή ως το τέλος.Όλα τα puzzles είναι ευρηματικά και σε κρατούν σε ένταση ενώ η απουσία οποιαδήποτε κατεύθυνσης σε αφήνει με πολλά ερωτηματικά στο τέλος. Το κρυφό κομμάτι που ξεκλειδώνεις όταν τερματίσεις το παιχνίδι και έχεις μαζέψει όλα τα αυγά είναι ένα βασανιστήριο. Πρακτικά παίζεις με κλειστά μάτια αφού την περισσότερη ώρα αντιμετωπίζεις μια μαύρη οθόνη. Το μοναδικό σου όπλο οι ήχοι που έμαθες από τις φονικές μηχανές και παγίδες που σε τιμώρησαν στο υπόλοιπο παιχνίδι.
Το Inside είναι ο πνευματικός ακόλουθος του Limbo και αυτό έχει δόσεις ανατριχιαστικής ατμόσφαιρας αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό. Εδώ υπάρχουν πολύ πιο έντονα χρώματα παρόλο βρισκόμαστε ακόμα σε ένα σκοτεινό περιβάλλον ενώ έχει προστεθεί μισή διάσταση. Ξέρω είναι οξύμωρο αλλά έχει προστεθεί ένα βάθος στην εικόνα σου το οποίο δεν μπορείς να αξιοποιήσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα μαγευτικό αισθητικό θέαμα παρόλο που συνεχίζουμε να μιλάμε για ένα παιχνίδι τέτοιου είδους. Στο Inside έχει αφεθεί στην άκρη ο σκληρός χαρακτήρας του προηγούμενου όσον αφορά το platforming και έχει δοθεί μεγαλύτερη βάση στα παζλ. Η εικόνα που βλέπεις σε κάθε σημείο του είναι μνημειώδης με αποτέλεσμα να γίνεται πιο αποδεκτό από τον προκάτοχό του. Προσωπικά θεωρώ και τα δύο αριστουργήματα αλλά καταλαβαίνω γιατί το Inside είχε μεγαλύτερη απήχηση καθώς οπτικά ήταν επικό. Σε κανένα από τα 2 δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση στο τι ακριβώς έγινε. Ούτε πριν ξεκινήσεις το ταξίδι σου ούτε και μετά. Οι άφθονοι θαυμαστές της σειράς συνεχίζουν να βγάζουν θεωρίες.
Για εμένα είναι ένα must play παιχνίδι αλλά είναι τρομακτικά ιδιαίτερο που δεν μπορώ να είμαι βέβαιος ότι θα πείσει τους πάντες. Πάντως είναι διαθέσιμο σε όλες τις πλατφόρμες σε φυσική και ψηφιακή μορφή έχοντας πλέον τρομακτικά χαμηλή τιμή και συχνότατες εκπτώσεις (8,99 και τα δύο μαζί ή και πιο κάτω).Σε αυτή την τιμή δεν νομίζω ότι αποτελεί ρίσκο η επιλογή αυτών των δύο θαυμάσιων τίτλων.
Πρόκειται για δύο ξεχωριστά παιχνίδια τα οποία αντιπροσωπεύουν κάτι διαφορετικό εάν τα συγκρίνεις. Σε αυτό που μοιάζουν είναι η 2D αισθητική, η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, η ιστορία που δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί ο καθένας μετά θα δώσει μια δική του ερμηνεία για αυτό που έζησε και το ότι σίγουρα πρέπει να τα παίξεις σαν εμπειρία αν θες να λέγεσαι σωστός gamer.
Limbo: Σκοτεινό, με πολύ μουντές αποχρώσεις και κατά τη γνώμη μου λιγότερο ενδιαφέρον από το Inside. Υπερβολικά πολλοί οι κίνδυνοι, αρκετοί οι γρίφοι, πολύ μικρή η διάρκεια και το τέλος χρήζει αρκετών ερμηνειών.
Inside: Φαίνεται το περιβάλλον πιο ζωντανό, με πολύ περισσότερα χρώματα, πολύ διαδραστικό και κατά τη γνώμη μου πιο ενδιαφέρουσα και προκλητική ιστορία από το Limbo, χωρίς να θέλω να κάνω spoilers. Επίσης πολύ μικρή διάρκεια, το τέλος πάλι έχει διάφορες ερμηνείες και υπάρχει και secret ending.
Συνολικά, σαν εμπειρία επειδή τέτοια παιχνίδια βγαίνουν σπάνια, αν θες να δώσεις διαφορετική πνοή και ερεθίσματα στον εαυτό σου, ξέρεις τι να κάνεις. Buy Button!
Τερμάτισα και τα δύο στον υπολογιστή σε 3-4 ημέρες (με χαλαρό ρυθμό).Είναι δυο διαφορετικά παιχνίδια μεταξύ τους ,αλλά παρόμοια στο ύφος.Ιδιαίτερα με πολύ όμορφη ανατριχιαστική ατμόσφαιρα.Είναι δισδιάστατα παιχνίδια πλατφόρμας (αν και το inside απεικονίζεται και η τρίτη διάσταση το βάθος, απλά δεν μπορείς να κινηθείς μέσα σε αυτήν), στα οποία προσπαθείς να λύσεις γρίφους.
Για το inside:Πολύ όμορφο περιβάλλον,καλύτερος χειρισμός-πιο συχνές αποθηκεύσεις,ελάχιστα μεγαλύτερη διάρκεια,πιο εύκολο (χρειάστηκα απαντήσεις σε 2 γρίφους), πιο ξεκάθαρη ιστορία, γενικά πιο ισορροπημένο και ενδιαφέρον να παίξεις.
Για το Limbo:Το παιχνίδι έχει πιο δύσκολους γρίφους,χειρότερο χειρισμό σε ορισμένα σημεία όχι τόσο συχνές αποθηκεύσεις.Όλα αυτά καθιστούν το παιχνίδι εκνευριστικό καθώς για να προχωρήσεις πρέπει να πεθάνεις και όχι απλά να σκεφτείς όπως στο inside .Ο βαθμός δυσκολίας είναι κλιμακωτός ( προς το τέλος αναζητούσα της απαντήσεις στο διαδίκτυο συνέχεια), ενώ η ιστορία είναι πιο δυσνόητη.
Να σημειωθεί ότι και στα δύο παιχνίδια το τέλος της ιστορίας δεν είναι ξεκάθαρο, και ότι πρέπει να τα ξαναπαίξεις για να δώσεις μια δικιά σου εκδοχή για το τέλος και γενικότερα για την ιστορία.Κάτι το οποίο εμένα προσωπικά δεν μου κίνησε το ενδιαφέρον να το κάνω τουλάχιστον όχι ακόμη αφού τα τερμάτισα σήμερα.Συνοψίζοντας είναι δύο ενδιαφέρον παιχνίδια, διαφορετικά από τα περισσότερα τα οποία εγώ προσωπικά συνιστώ να νοικιάσετε (εφόσον μπορείτε να τα τερματίσετε και σε 2 μέρες).Ενώ μπορείτε να παίξετε και το demo του limbo στο android.
(Δεν συνιστώνται σε νευρικά άτομα!)
Minimal αισθητική, ελάχιστο χρώμα, μηδενικοί διάλογοι και εν τέλει μικρή διάρκεια gameplay κι όμως τα 2 παιχνίδια μιλούν απευθείας στην καρδιά σου. Έργα τέχνης της σύγχρονης videogame βιομηχανίας.
Διατίθεται και μεταχειρισμένο στο παρακάτω link.
Specifications are collected from official manufacturer websites. Please verify the specifications before proceeding with your final purchase. If you notice any problem you can report it here.
Εντάξει τα κυνηγούσα καιρό τώρα και δε μπορούσα να τα βρω πουθενά, όταν υπήρχαν πλέον διαθέσιμα κόστιζαν στα 30€, τα πέτυχα στα 7.99€ στο store. Τα αγόρασα ασυζητητί, ξεκίνησα με το limbo, εντάξει με σκαλωσε άσχημα. Είναι τόσο σκοτεινό και ανατριχιαστικό, τόσο αλλόκοτη ιστορία και ιδιαίτερα δύσκολη μπορώ να πω.
Το Inside είναι πιο κατανοητό στην ιστορία του, ίδιο στο χειρισμό το ίδιο ανατριχιαστικο (ιδιαίτερα όταν σε κυνηγάνε).
Πλέον μετά από πολλά τέτοιου είδους παιχνίδια κατάλαβα ότι δεν είναι πλέον για μένα, γιατί νευριάζω εύκολα και αν δεν έχεις και κάποιον να παίξεις μαζί να ανταλλαζετε ιδέες και προσπάθειες, θες να σπάσεις την τηλεόραση.
Ήθελα να τα παίξω, έτσι γιατί ακούστηκαν πολλά όμορφα λόγια για αυτά τα παιχνίδια αν και όπως είπα δεν είναι πλέον το στυλ μου.
Αυτά τα δύο παιχνίδια είναι τόσο αλλόκοτα και τόσο μοναδικά που στο τέλος -ακόμα και αν δεν έχεις καταλάβει τι ακριβώς έπαιξες και έζησες- ξέρεις ότι ήταν κάτι ξεχωριστό.Οι δύο τίτλοι είναι από την ίδια εταιρία και έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά είναι puzzle-platformer games αλλά και αρκετές σημαντικές διαφορές. Το Limbo ήταν το πρώτο παιχνίδι της playdead ένα μικρό στούντιο από την Δανία. Ξεκινάς σε ένα σκοτεινό δάσος σε ένα περιβάλλον που ακροβατεί μεταξύ δισδιάστατου και τρισδιάστατου χώρου. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν περίμενα ποτέ μου να βιώσω φόβο αλλά το παιχνίδι με διέψευσε πανηγυρικά. Χωρίς φτηνά jump scares, χωρίς φαντασμαγορικά cutscenes το παιχνίδι με μοναδική ατμόσφαιρα και μουσική σε κάνει να τα χάσεις. Διατηρεί το ανατριχιαστικό στοιχείο από την αρχή ως το τέλος. Το Limbo σε καμία περίπτωση δεν είναι εύκολο παιχνίδι. Είναι σκληρό σε κάθε του σημείο και τιμωρεί το παραμικρό σου λάθος. Σε αφήνει να πάθεις για να μάθεις καθώς δεν σου δίνει την παραμικρή εξήγηση ή βοήθεια από την αρχή ως το τέλος.Όλα τα puzzles είναι ευρηματικά και σε κρατούν σε ένταση ενώ η απουσία οποιαδήποτε κατεύθυνσης σε αφήνει με πολλά ερωτηματικά στο τέλος. Το κρυφό κομμάτι που ξεκλειδώνεις όταν τερματίσεις το παιχνίδι και έχεις μαζέψει όλα τα αυγά είναι ένα βασανιστήριο. Πρακτικά παίζεις με κλειστά μάτια αφού την περισσότερη ώρα αντιμετωπίζεις μια μαύρη οθόνη. Το μοναδικό σου όπλο οι ήχοι που έμαθες από τις φονικές μηχανές και παγίδες που σε τιμώρησαν στο υπόλοιπο παιχνίδι.
Το Inside είναι ο πνευματικός ακόλουθος του Limbo και αυτό έχει δόσεις ανατριχιαστικής ατμόσφαιρας αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό. Εδώ υπάρχουν πολύ πιο έντονα χρώματα παρόλο βρισκόμαστε ακόμα σε ένα σκοτεινό περιβάλλον ενώ έχει προστεθεί μισή διάσταση. Ξέρω είναι οξύμωρο αλλά έχει προστεθεί ένα βάθος στην εικόνα σου το οποίο δεν μπορείς να αξιοποιήσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα μαγευτικό αισθητικό θέαμα παρόλο που συνεχίζουμε να μιλάμε για ένα παιχνίδι τέτοιου είδους. Στο Inside έχει αφεθεί στην άκρη ο σκληρός χαρακτήρας του προηγούμενου όσον αφορά το platforming και έχει δοθεί μεγαλύτερη βάση στα παζλ. Η εικόνα που βλέπεις σε κάθε σημείο του είναι μνημειώδης με αποτέλεσμα να γίνεται πιο αποδεκτό από τον προκάτοχό του. Προσωπικά θεωρώ και τα δύο αριστουργήματα αλλά καταλαβαίνω γιατί το Inside είχε μεγαλύτερη απήχηση καθώς οπτικά ήταν επικό. Σε κανένα από τα 2 δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση στο τι ακριβώς έγινε. Ούτε πριν ξεκινήσεις το ταξίδι σου ούτε και μετά. Οι άφθονοι θαυμαστές της σειράς συνεχίζουν να βγάζουν θεωρίες.
Για εμένα είναι ένα must play παιχνίδι αλλά είναι τρομακτικά ιδιαίτερο που δεν μπορώ να είμαι βέβαιος ότι θα πείσει τους πάντες. Πάντως είναι διαθέσιμο σε όλες τις πλατφόρμες σε φυσική και ψηφιακή μορφή έχοντας πλέον τρομακτικά χαμηλή τιμή και συχνότατες εκπτώσεις (8,99 και τα δύο μαζί ή και πιο κάτω).Σε αυτή την τιμή δεν νομίζω ότι αποτελεί ρίσκο η επιλογή αυτών των δύο θαυμάσιων τίτλων.
Πρόκειται για δύο ξεχωριστά παιχνίδια τα οποία αντιπροσωπεύουν κάτι διαφορετικό εάν τα συγκρίνεις. Σε αυτό που μοιάζουν είναι η 2D αισθητική, η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, η ιστορία που δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί ο καθένας μετά θα δώσει μια δική του ερμηνεία για αυτό που έζησε και το ότι σίγουρα πρέπει να τα παίξεις σαν εμπειρία αν θες να λέγεσαι σωστός gamer.
Limbo: Σκοτεινό, με πολύ μουντές αποχρώσεις και κατά τη γνώμη μου λιγότερο ενδιαφέρον από το Inside. Υπερβολικά πολλοί οι κίνδυνοι, αρκετοί οι γρίφοι, πολύ μικρή η διάρκεια και το τέλος χρήζει αρκετών ερμηνειών.
Inside: Φαίνεται το περιβάλλον πιο ζωντανό, με πολύ περισσότερα χρώματα, πολύ διαδραστικό και κατά τη γνώμη μου πιο ενδιαφέρουσα και προκλητική ιστορία από το Limbo, χωρίς να θέλω να κάνω spoilers. Επίσης πολύ μικρή διάρκεια, το τέλος πάλι έχει διάφορες ερμηνείες και υπάρχει και secret ending.
Συνολικά, σαν εμπειρία επειδή τέτοια παιχνίδια βγαίνουν σπάνια, αν θες να δώσεις διαφορετική πνοή και ερεθίσματα στον εαυτό σου, ξέρεις τι να κάνεις. Buy Button!
Τερμάτισα και τα δύο στον υπολογιστή σε 3-4 ημέρες (με χαλαρό ρυθμό).Είναι δυο διαφορετικά παιχνίδια μεταξύ τους ,αλλά παρόμοια στο ύφος.Ιδιαίτερα με πολύ όμορφη ανατριχιαστική ατμόσφαιρα.Είναι δισδιάστατα παιχνίδια πλατφόρμας (αν και το inside απεικονίζεται και η τρίτη διάσταση το βάθος, απλά δεν μπορείς να κινηθείς μέσα σε αυτήν), στα οποία προσπαθείς να λύσεις γρίφους.
Για το inside:Πολύ όμορφο περιβάλλον,καλύτερος χειρισμός-πιο συχνές αποθηκεύσεις,ελάχιστα μεγαλύτερη διάρκεια,πιο εύκολο (χρειάστηκα απαντήσεις σε 2 γρίφους), πιο ξεκάθαρη ιστορία, γενικά πιο ισορροπημένο και ενδιαφέρον να παίξεις.
Για το Limbo:Το παιχνίδι έχει πιο δύσκολους γρίφους,χειρότερο χειρισμό σε ορισμένα σημεία όχι τόσο συχνές αποθηκεύσεις.Όλα αυτά καθιστούν το παιχνίδι εκνευριστικό καθώς για να προχωρήσεις πρέπει να πεθάνεις και όχι απλά να σκεφτείς όπως στο inside .Ο βαθμός δυσκολίας είναι κλιμακωτός ( προς το τέλος αναζητούσα της απαντήσεις στο διαδίκτυο συνέχεια), ενώ η ιστορία είναι πιο δυσνόητη.
Να σημειωθεί ότι και στα δύο παιχνίδια το τέλος της ιστορίας δεν είναι ξεκάθαρο, και ότι πρέπει να τα ξαναπαίξεις για να δώσεις μια δικιά σου εκδοχή για το τέλος και γενικότερα για την ιστορία.Κάτι το οποίο εμένα προσωπικά δεν μου κίνησε το ενδιαφέρον να το κάνω τουλάχιστον όχι ακόμη αφού τα τερμάτισα σήμερα.Συνοψίζοντας είναι δύο ενδιαφέρον παιχνίδια, διαφορετικά από τα περισσότερα τα οποία εγώ προσωπικά συνιστώ να νοικιάσετε (εφόσον μπορείτε να τα τερματίσετε και σε 2 μέρες).Ενώ μπορείτε να παίξετε και το demo του limbo στο android.
(Δεν συνιστώνται σε νευρικά άτομα!)
Minimal αισθητική, ελάχιστο χρώμα, μηδενικοί διάλογοι και εν τέλει μικρή διάρκεια gameplay κι όμως τα 2 παιχνίδια μιλούν απευθείας στην καρδιά σου. Έργα τέχνης της σύγχρονης videogame βιομηχανίας.
Ανεπαναληπτα παιχνιδια με φοβερη creepy ατμοσφαιρα και ενδιαφερουσα αν και δυσνοητη ισως ιστορια. Προτεινω ανεπιφυλακτα.
Verified purchase
Εντάξει τα κυνηγούσα καιρό τώρα και δε μπορούσα να τα βρω πουθενά, όταν υπήρχαν πλέον διαθέσιμα κόστιζαν στα 30€, τα πέτυχα στα 7.99€ στο store. Τα αγόρασα ασυζητητί, ξεκίνησα με το limbo, εντάξει με σκαλωσε άσχημα. Είναι τόσο σκοτεινό και ανατριχιαστικό, τόσο αλλόκοτη ιστορία και ιδιαίτερα δύσκολη μπορώ να πω.
Το Inside είναι πιο κατανοητό στην ιστορία του, ίδιο στο χειρισμό το ίδιο ανατριχιαστικο (ιδιαίτερα όταν σε κυνηγάνε).
Πλέον μετά από πολλά τέτοιου είδους παιχνίδια κατάλαβα ότι δεν είναι πλέον για μένα, γιατί νευριάζω εύκολα και αν δεν έχεις και κάποιον να παίξεις μαζί να ανταλλαζετε ιδέες και προσπάθειες, θες να σπάσεις την τηλεόραση.
Ήθελα να τα παίξω, έτσι γιατί ακούστηκαν πολλά όμορφα λόγια για αυτά τα παιχνίδια αν και όπως είπα δεν είναι πλέον το στυλ μου.
Αυτά τα δύο παιχνίδια είναι τόσο αλλόκοτα και τόσο μοναδικά που στο τέλος -ακόμα και αν δεν έχεις καταλάβει τι ακριβώς έπαιξες και έζησες- ξέρεις ότι ήταν κάτι ξεχωριστό.Οι δύο τίτλοι είναι από την ίδια εταιρία και έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά είναι puzzle-platformer games αλλά και αρκετές σημαντικές διαφορές. Το Limbo ήταν το πρώτο παιχνίδι της playdead ένα μικρό στούντιο από την Δανία. Ξεκινάς σε ένα σκοτεινό δάσος σε ένα περιβάλλον που ακροβατεί μεταξύ δισδιάστατου και τρισδιάστατου χώρου. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν περίμενα ποτέ μου να βιώσω φόβο αλλά το παιχνίδι με διέψευσε πανηγυρικά. Χωρίς φτηνά jump scares, χωρίς φαντασμαγορικά cutscenes το παιχνίδι με μοναδική ατμόσφαιρα και μουσική σε κάνει να τα χάσεις. Διατηρεί το ανατριχιαστικό στοιχείο από την αρχή ως το τέλος. Το Limbo σε καμία περίπτωση δεν είναι εύκολο παιχνίδι. Είναι σκληρό σε κάθε του σημείο και τιμωρεί το παραμικρό σου λάθος. Σε αφήνει να πάθεις για να μάθεις καθώς δεν σου δίνει την παραμικρή εξήγηση ή βοήθεια από την αρχή ως το τέλος.Όλα τα puzzles είναι ευρηματικά και σε κρατούν σε ένταση ενώ η απουσία οποιαδήποτε κατεύθυνσης σε αφήνει με πολλά ερωτηματικά στο τέλος. Το κρυφό κομμάτι που ξεκλειδώνεις όταν τερματίσεις το παιχνίδι και έχεις μαζέψει όλα τα αυγά είναι ένα βασανιστήριο. Πρακτικά παίζεις με κλειστά μάτια αφού την περισσότερη ώρα αντιμετωπίζεις μια μαύρη οθόνη. Το μοναδικό σου όπλο οι ήχοι που έμαθες από τις φονικές μηχανές και παγίδες που σε τιμώρησαν στο υπόλοιπο παιχνίδι.
Το Inside είναι ο πνευματικός ακόλουθος του Limbo και αυτό έχει δόσεις ανατριχιαστικής ατμόσφαιρας αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό. Εδώ υπάρχουν πολύ πιο έντονα χρώματα παρόλο βρισκόμαστε ακόμα σε ένα σκοτεινό περιβάλλον ενώ έχει προστεθεί μισή διάσταση. Ξέρω είναι οξύμωρο αλλά έχει προστεθεί ένα βάθος στην εικόνα σου το οποίο δεν μπορείς να αξιοποιήσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα μαγευτικό αισθητικό θέαμα παρόλο που συνεχίζουμε να μιλάμε για ένα παιχνίδι τέτοιου είδους. Στο Inside έχει αφεθεί στην άκρη ο σκληρός χαρακτήρας του προηγούμενου όσον αφορά το platforming και έχει δοθεί μεγαλύτερη βάση στα παζλ. Η εικόνα που βλέπεις σε κάθε σημείο του είναι μνημειώδης με αποτέλεσμα να γίνεται πιο αποδεκτό από τον προκάτοχό του. Προσωπικά θεωρώ και τα δύο αριστουργήματα αλλά καταλαβαίνω γιατί το Inside είχε μεγαλύτερη απήχηση καθώς οπτικά ήταν επικό. Σε κανένα από τα 2 δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση στο τι ακριβώς έγινε. Ούτε πριν ξεκινήσεις το ταξίδι σου ούτε και μετά. Οι άφθονοι θαυμαστές της σειράς συνεχίζουν να βγάζουν θεωρίες.
Για εμένα είναι ένα must play παιχνίδι αλλά είναι τρομακτικά ιδιαίτερο που δεν μπορώ να είμαι βέβαιος ότι θα πείσει τους πάντες. Πάντως είναι διαθέσιμο σε όλες τις πλατφόρμες σε φυσική και ψηφιακή μορφή έχοντας πλέον τρομακτικά χαμηλή τιμή και συχνότατες εκπτώσεις (8,99 και τα δύο μαζί ή και πιο κάτω).Σε αυτή την τιμή δεν νομίζω ότι αποτελεί ρίσκο η επιλογή αυτών των δύο θαυμάσιων τίτλων.
Πρόκειται για δύο ξεχωριστά παιχνίδια τα οποία αντιπροσωπεύουν κάτι διαφορετικό εάν τα συγκρίνεις. Σε αυτό που μοιάζουν είναι η 2D αισθητική, η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, η ιστορία που δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί ο καθένας μετά θα δώσει μια δική του ερμηνεία για αυτό που έζησε και το ότι σίγουρα πρέπει να τα παίξεις σαν εμπειρία αν θες να λέγεσαι σωστός gamer.
Limbo: Σκοτεινό, με πολύ μουντές αποχρώσεις και κατά τη γνώμη μου λιγότερο ενδιαφέρον από το Inside. Υπερβολικά πολλοί οι κίνδυνοι, αρκετοί οι γρίφοι, πολύ μικρή η διάρκεια και το τέλος χρήζει αρκετών ερμηνειών.
Inside: Φαίνεται το περιβάλλον πιο ζωντανό, με πολύ περισσότερα χρώματα, πολύ διαδραστικό και κατά τη γνώμη μου πιο ενδιαφέρουσα και προκλητική ιστορία από το Limbo, χωρίς να θέλω να κάνω spoilers. Επίσης πολύ μικρή διάρκεια, το τέλος πάλι έχει διάφορες ερμηνείες και υπάρχει και secret ending.
Συνολικά, σαν εμπειρία επειδή τέτοια παιχνίδια βγαίνουν σπάνια, αν θες να δώσεις διαφορετική πνοή και ερεθίσματα στον εαυτό σου, ξέρεις τι να κάνεις. Buy Button!
Τερμάτισα και τα δύο στον υπολογιστή σε 3-4 ημέρες (με χαλαρό ρυθμό).Είναι δυο διαφορετικά παιχνίδια μεταξύ τους ,αλλά παρόμοια στο ύφος.Ιδιαίτερα με πολύ όμορφη ανατριχιαστική ατμόσφαιρα.Είναι δισδιάστατα παιχνίδια πλατφόρμας (αν και το inside απεικονίζεται και η τρίτη διάσταση το βάθος, απλά δεν μπορείς να κινηθείς μέσα σε αυτήν), στα οποία προσπαθείς να λύσεις γρίφους.
Για το inside:Πολύ όμορφο περιβάλλον,καλύτερος χειρισμός-πιο συχνές αποθηκεύσεις,ελάχιστα μεγαλύτερη διάρκεια,πιο εύκολο (χρειάστηκα απαντήσεις σε 2 γρίφους), πιο ξεκάθαρη ιστορία, γενικά πιο ισορροπημένο και ενδιαφέρον να παίξεις.
Για το Limbo:Το παιχνίδι έχει πιο δύσκολους γρίφους,χειρότερο χειρισμό σε ορισμένα σημεία όχι τόσο συχνές αποθηκεύσεις.Όλα αυτά καθιστούν το παιχνίδι εκνευριστικό καθώς για να προχωρήσεις πρέπει να πεθάνεις και όχι απλά να σκεφτείς όπως στο inside .Ο βαθμός δυσκολίας είναι κλιμακωτός ( προς το τέλος αναζητούσα της απαντήσεις στο διαδίκτυο συνέχεια), ενώ η ιστορία είναι πιο δυσνόητη.
Να σημειωθεί ότι και στα δύο παιχνίδια το τέλος της ιστορίας δεν είναι ξεκάθαρο, και ότι πρέπει να τα ξαναπαίξεις για να δώσεις μια δικιά σου εκδοχή για το τέλος και γενικότερα για την ιστορία.Κάτι το οποίο εμένα προσωπικά δεν μου κίνησε το ενδιαφέρον να το κάνω τουλάχιστον όχι ακόμη αφού τα τερμάτισα σήμερα.Συνοψίζοντας είναι δύο ενδιαφέρον παιχνίδια, διαφορετικά από τα περισσότερα τα οποία εγώ προσωπικά συνιστώ να νοικιάσετε (εφόσον μπορείτε να τα τερματίσετε και σε 2 μέρες).Ενώ μπορείτε να παίξετε και το demo του limbo στο android.
(Δεν συνιστώνται σε νευρικά άτομα!)
Minimal αισθητική, ελάχιστο χρώμα, μηδενικοί διάλογοι και εν τέλει μικρή διάρκεια gameplay κι όμως τα 2 παιχνίδια μιλούν απευθείας στην καρδιά σου. Έργα τέχνης της σύγχρονης videogame βιομηχανίας.
