Dragon's Dogma is a Flawed Gem.
It is a game that is clearly unfinished, but every negative aspect is replaced with some fantastic positive.
Story-wise, you are a person in a seaside village, who had the misfortune of being at the center of the birth of the next dragon, an evil that comes every hundred years or so to destroy the world. The Dragon chooses you as a worthy opponent and steals your heart, turning you into an Arisen. Meaning, you are a person who remains alive and immortal without a heart, capable of commanding Pawns (soulless humans who travel between worlds), until one day you will be ready to face the dragon. The story is "theoretically" fantastic, but the way it is told is very bad. The voice acting initially seems intentionally in medieval English, while the game does not have such a style. After the beginning, you reach the big city where the Duke assigns you various missions to "prove yourself" for most of the game. The missions are not bad, and they are useful for getting to know the world, but the cutscenes are scarce, the dialogues are monotonous, and the enemies in this part are repetitive. It doesn't help that your party members are literally lifeless. The real lore is in the side quests, which greatly help with immersion and understanding the characters. If you manage to overlook/watch this part and reach the third part of the game, you are in for a fantastic story.
The battles are some of the best I have ever seen. You usually travel with 3 pawns, 1 of your own and 2 borrowed from other players. You have at your disposal all the skills you expect from the best fantasy epics, and you will see yourself participating in fantastic action scenes without any quick time events. Even mages, who are typically the most boring classes in these games, are extremely enjoyable thanks to the fantastic destructive skills they can unleash.
Graphically, the game shows that it is a PS3 game. However, given the chaos that is happening, it seems that it was impossible to run on consoles of that time, and this PS4 version finally has full-screen and stable framerate. The character creation was one of the best when it came out, and that hasn't changed until today.
The world is very big, but it is evident that it had ambitions to be even bigger. There are only two real cities, and the rest are camps at best. However, the world is full of life and detail, and it is recommended to explore it as many dangerous creatures guard certain areas, and all loot chests respawn every few days. The game in its initial version had a problem with movement, as the possibilities for fast travel were limited and expensive, but this version has fixed that.
One of the best innovations of the game is the online system. You cannot play directly with other players, but the pawns learn by watching you and other players complete quests and explore areas, and then they can give advice. The pawn you create can be borrowed by other players in their party, and in turn, you can borrow theirs, so you share knowledge and combat abilities.
Despite its flaws, the game is an epic if you engage with it. It had the misfortune to be released alongside Skyrim, but in many aspects it outperforms it. This version includes the DLC and the Expansion.
__________________________________________________
Hints for beginners:
* The gender and shape of your character matter. Big characters have a lot of Stamina, small characters climb better and have better stamina regeneration, tall characters can hang from higher points, short characters can fit through holes, and women can wear unique costumes.
* The Expansion area (Bitter Black Isle) is an endgame area and although it is available from the beginning, it is not recommended to do it before reaching level 50.
* Fear the night. The world becomes much more dangerous, and unique enemies make their appearance. As if that wasn't enough, it is realistically dark.
* As you progress through the Main Quest, many side quests fail or disappear. Make sure to do the side quest "Lost and Found" before reaching the big city, as it has a big chain afterwards.
* The game has an Affection mechanism, where the character you love the most will appear in the final cutscenes. The game pushes you towards specific well-written characters who have specific side quests that greatly increase affinity with them, but in reality, you can make any NPC your "favorite" by showering them with gifts, from minors to any random guard.
* After defeating the dragon, the game does not end despite having credits. You simply entered the endgame, with the real ending waiting a little further down.
Το Dragon’s Dogma είναι ένα Flawed Gem.
Είναι ένα παιχνίδι που είναι φανερά ημιτελές, μα κάθε αρνητικό που έχει αντικαθιστάται με κάποιο φανταστικό θετικό.
Σεναριακά είσαι ένας άνθρωπος σε ένα παραθαλάσσιο χωριό, που είχε την ατυχία να είναι στο επίκεντρο της γένεσης του επόμενου δράκου, ένα κακό που έρχεται κάθε περίπου εκατονταετία για να καταστρέψει τον κόσμο. Ο Δράκος σε επιλέγει σαν άξιο υποψήφιο αντίπαλο και σου κλέβει την καρδιά μετατρέποντας σε σε Arisen. Δηλαδή είσαι ένας άνθρωπο που παραμένει ζωντανός και αγέραστος χωρίς καρδιά, ικανός να διατάζει τα Pawns (άνθρωποι χωρίς ψυχή που ταξιδεύουν μεταξύ κόσμων), ώσπου μια μέρα θα είναι έτυμος να αντιμετωπίσει τον δράκο.
Το σενάριο είναι «θεωρητικά» φανταστικό, μα είναι πολύ άσχημος ο τρόπος που στην λέει. Το Voice acting καταρχάς φένεται να ειναι επιτηδευμένα σε μεσαιωνικά Αγγλικά, ενώ το παιχνίδι δεν έχει τέτοιο στιλ. Μετά την αρχή, φτάνεις στην μεγάλη πόλη όπου ο Δούκας θα σου αναθέτει διάφορες αποστολές για να «αποδείξεις τον εαυτό σου» για το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού. Οι αποστολές δεν είναι κακές, και είναι χρήσιμες για να γνωρίσετε τον κόσμο, μα τα Cutscenes αρχίζουν και σπανίζουν, οι ομιλίες είναι μονότονες, και οι εχθροί σε αυτό το κομμάτι επαναλαμβάνονται. Δεν βοηθάει το ότι τα Party members σου, κυριολεκτικά είναι άψυχα. Το πραγματικό Lore είναι στα sidequests, που βοηθάν πάρα πολύ στο emersion και στο να καταλάβεις τους χαρακτήρες. Αν καταφέρετε και προσπεράσετε/παρακολουθήσετε αυτό το κομμάτι, και φτάσετε στο τρίτο μέρος του παιχνιδιού, είστε για μια φανταστική ιστορία.
Οι μάχες είναι από τις καλύτερες που έχω δει ποτέ. Κυκλοφορείς κατά κανόνα με 3 pawns, 1 δικό σου και 2 δανικά από άλλους παίχτες. Έχεις στην διάθεση σου όλα τα skills που περιμένεις από τα καλύτερα fantasy Epics, και θα βλέπεις τον εαυτό σου να συμμετάσχει σε φανταστικές σκηνές δράσης χωρίς να έχει Quick Time Events. Ακόμα και οι μάγοι που τυπικά είναι από τα πιο βαρετά classes σε αυτά τα παιχνίδια, είναι εξαιρετικά απολαυστικοί χάρη στα φανταστικά καταστροφικά skills που μπορούν να εξαπολύσουν.
Στα γραφικά το παιχνίδι δείχνει ότι είναι παιχνίδι του PS3. Ωστόσο, δεδομένο το χαμό που γίνεται, φαίνεται ότι ήταν αδύνατο να τρέξει στις κονσόλες της εποχής, και αυτή η έκδοση του PS4 έχει επιτέλους Full-screen και σταθερό framerate. Το Character creation είναι ήταν από τα καλύτερα όταν βγήκε, και αυτό δεν άλλαξε μέχρι σήμερα.
Ο κόσμος είναι πολύ μεγάλος, μα είναι φανερό ότι είχε βλέψεις να είναι ακόμη μεγαλύτερος. Υπάρχουν μόνο δυο πραγματικές πόλεις, και τα υπόλοιπα είναι Camps στην καλύτερη περίπτωση. Ωστόσο ο κόσμος είναι γεμάτος Ζωή και λεπτομέρεια και συνιστάτε να τον μάθεις καθώς πολά επικηνδινα τέρατα φύλάναι ορισμένες περιοχές και όλα τα lootchests γίνονται respawn κάθε μερικές μέρες. Το παιχνίδι στην αρχική έκδοση είχε πρόβλημα με τις μετακινήσεις, καθώς η δυνατότητες για fast-travel ήταν περιορισμένες και ακριβές, μα σε αυτήν την έκδοση το έχουν διορθώσει αυτό.
Από τις καλύτερες καινοτομίες του παιχνιδιού είναι το Online system. Δεν μπορείς να παίξεις απευθείας με άλλους παίχτες, μα τα pawns μαθαίνουν βλέποντας εσένα και τους άλλους παίχτες τα quest και τις περιοχές και μετά μπορούν να δώσουν συμβουλές. Το ένα Pawn που φτιάχνεις, μπορούν να το δανειστούν άλλοι παίχτες στο party τους, και εσύ με την σειρά σου δανίζεσαι τα δικά τους και έτσι μοιράζεστε γνώσεις και μαχητικές ικανότητες.
Παρά τα ελαττώματα, το παιχνίδι είναι έπος αν ασχοληθείς μαζί του. Είχε την ατυχία να κυκλοφορήσει μαζί με το Skyrim μα σε πάρα πολλούς τομείς τους κάνει πολύ καλύτερα. Αυτή η έκδοση έχει τα DLC και το Expansion.
__________________________________________________
Hints για αρχάριους:
* Του φύλο και σχήμα του χαρακτήρα σας μετράει. Οι μεγαλόσωμοι έχουν πολύ Stamina, οι μικρόσωμοι σκαρφαλώνουν καλύτερα και έχουν καλύτερο stamina regeneration, οι ψηλοί φτάνουν να κρεμαστούν από ψιλότερα σημεία, οι κοντοί χωράνε να περάσου από τρύπες, και οι γυναίκες μπορούν να φορέσουν μοναδικά κουστούμια.
* Η περιοχή του Expansion (Bitter Black Isle) είναι endgame περιοχή και ενώ είναι διαθέσιμη από την αρχή, δεν συνιστάται να την κάνετε πριν φτάσετε lvl50.
* Να φοβάστε την νύχτα. Ο κόσμος γίνεται πολύ πιο επικίνδυνος, και μοναδικοί εχθροί κάνουν την εμφάνιση τους. Σαν να μην έφτασε αυτό, είναι ρεαλιστικά σκοτεινά.
* Όσο προχωράτε να Main Quest, πολλά side-quests αποτυγχάνουν ή εξαφανίζονται. Φροντίστε να κάνετε το side-quest “Lost and Found” πριν φτάσετε στην μεγάλη πόλη, καθώς έχει μεγάλο chain μετά.
* Το παιχνίδι έχει ένα Affection μηχανισμό, όπου ο χαρακτήρας που αγαπάτε περισσότερο θα εμφανιστεί στα τελευταία cutscenes. Το παιχνίδι σε σπρώχνει σε συγκεκριμένους καλογραμμένους χαρακτήρες που έχουν συγκεκριμένα side-quests που ανεβάζουν πολύ το affinity μαζί τους, μα στην πραγματικότητα μπορείτε να κάνετε οποιοδήποτε NPC τον «αγαπημένο» σας λούζοντας τον στα δώρα, από ανήλικους εως κάθε τυχαίο φρουρό.
* Αφού νικήσετε τον δράκο, το παιχνίδι δεν τελειώνει παρά το ότι έχει credits. Απλά μπήκατε στο endgame, με τον πραγματικό τερματισμό να περιμένει λίγο ποιο κάτω.