Many people were forced, when they were children, to learn to hide their feelings, desires, and needs very skillfully in order to meet their parents' expectations and earn their "love."
As adults,...
Many people were forced, when they were children, to learn to hide their feelings, desires, and needs very skillfully in order to meet their parents' expectations and earn their "love."
As adults, they may chase success, but they simultaneously have a lurking sense that they are worth nothing. Having never been allowed to express their true emotions and...
Many people were forced, when they were children, to learn to hide their feelings, desires, and needs very skillfully in order to meet their parents' expectations and earn their "love."
As adults, they may chase success, but they simultaneously have a lurking sense that they are worth nothing. Having never been allowed to express their true emotions and having lost touch with their true selves, they act out their repressed feelings through episodes of depression or compulsive behavior, or even with delusions of grandeur.
Then, in turn, they pass on this legacy of repression to their own children. This poignant and insightful book is a first step toward discovering our needs and our own truth in our effort to break free from this vicious cycle.
The "Drama of the Gifted Child"
Miller argues that the “gifted” child (not only in terms of intelligence, but also emotional sensitivity) learns to perfectly adapt to the needs of their parents, developing a false self.
As adults, these people:
May pursue success, but feel an underlying sense of emptiness or that they are worth nothing.
Having lost touch with their true self, they express their repressed emotions through depression, grandiose ideas, or compulsive behavior.
Unknowingly carry this vicious cycle of repression into their own children.
This heartbreaking book is a first step toward recognizing repressed needs and personal truth, offering insight for liberation from the “prisons of our childhood”.
Specifications are collected from official manufacturer websites. Please verify the specifications before proceeding with your final purchase. If you notice any problem you can report it here.
It mentions some interesting things BUT it is extremely pessimistic and miserable. It left me with a negative feeling and sadness. It harshly blames the parents and does not mention forgiveness anywhere. On the contrary, it encourages the reader to express their anger towards their parents and possibly harbor resentment against them. Why all this? I wonder.. I do not recommend it... these pieces of advice lead nowhere. The sense of injustice that this book promotes can only bring bad psychology to the reader.
Αναφέρει ορισμένα ενδιαφεροντα πράγματα ΑΛΛΑ είναι άκρως απαισιόδοξο και μίζερο. Μου άφησε ένα αρνητικό συναίσθημα και μια στεναχώρια. Κατηγορεί με σκληρό τρόπο τους γονείς και δεν μιλάει πουθενά για συγχώρεση. Αντίθετα ωθεί τον αναγνώστη να έκφραση τον θυμό του στους γονείς του και να βγάλει ενδεχομένως και κακία προς αυτούς. Γιατί όλο αυτό? Αναρωτιέμαι.. Δεν το προτείνω...οι συμβουλές αυτές δεν οδηγούν πουθενά. Το αίσθημα της αδικίας που προωθεί αυτό το βιβλίο μόνο κακή ψυχολογία μπορεί να φέρει στον αναγνώστη.
It writes important things that everyone should know about children's injuries and parents' behaviors towards children, but it is not easy to read and I got bored from the middle onwards.. Nevertheless, I read it to the end.
Γράφει σημαντικά πράγματα που θα έπρεπε όλοι να γνωρίζουμε σχετικά με τα παιδικά τραύματα και τις συμπεριφορές των γονέων προς τα παιδιά ,όμως δεν είναι ευκολοδιαβαστο και βαρέθηκα από την μέση και μετά .. παρ όλα αυτά το διάβασα ως το τέλος .
I have never read a more pessimistic book. Being a realist in my life, I didn't understand the reason for it not finding a ray of light and being so miserable. It constantly blames the parents and accuses them, feeling anger and hatred towards them. This book caused me a lot of negative emotions.
Πιο απαισιόδοξο βιβλίο δεν έχω ξαναδιαβάσει. Ούσα ρεαλίστρια στη ζωή μου, δεν κατάλαβα τον λόγο να μην βρίσκει μια ακτίνα φωτός και να είναι τόσο μίζερη. Συνεχώς ρίχνει το φταίξιμο στους γονείς και τους κατηγορεί νιώθοντας θυμό και μίσος για αυτούς. Μου προξένεψε πολύ αρνητικά συναισθήματα αυτό το βιβλίο.
This book is recommended to many people by psychotherapists and others, so that readers can come into contact with more or less traumatic incidents from their childhood and become sensitized as parents themselves. Although this is in itself an important contribution, in my opinion the book has several weaknesses such as the lack of structure (it is not particularly readable), the adherence and repetition of Freudian ideas that are not supported by empirical research, the generalized pessimism and the lack of realistic proposals for children's growth by applying certain boundaries (the author seems to completely exclude the latter as traumatic, without offering any alternative in such a difficult time for families - see excessive use of technology, etc.).
Το βιβλίο αυτό προτείνεται σε πολύ κόσμο από ψυχοθεραπευτές και μη, έτσι ώστε οι αναγνώστες να έρθουν σε επαφή με περισσότερο ή λιγότερο τραυματικά περιστατικά της παιδικής τους ηλικίας και να ευαισθητοποιηθούν και οι ίδιοι ως γονείς. Παρότι αυτό αποτελεί από μόνο του μια σημαντική συνεισφορά, το βιβλίο έχει κατά τη γνώμη μου αρκετές αδυναμίες όπως η απουσία δομής (δεν είναι ιδιαίτερα ευανάγνωστο), η προσκόλληση και η επανάληψη φροϋδικών ιδεών που δεν στηρίζονται σε εμπειρική έρευνα, η γενικευμένη απαισιοδοξία και η έλλειψη ρεαλιστικών προτάσεων για το μεγάλωμα παιδιών εφαρμόζοντας κάποια όρια (η συγγραφέας φαίνεται πως αποκλείει τα τελευταία παντελώς ως τραυματικά, χωρίς να προσφέρει κάποια εναλλακτική σε μια τόσο δύσκολη εποχή για τις οικογένειες- βλέπε άκρατη χρήση τεχνολογίας κτλ).
A punch in the stomach that every person should take. It helps in understanding ourselves. And in the outburst of anger, but ultimately also in forgiveness towards our parents. It protects future children. Even understanding just one page is a gain.
Γροθιά στο στομάχι που όμως πρέπει να τη φάει ο κάθε άνθρωπος.Βοηθαει στην κατανόηση του εαυτού μας. Και στο ξέσπασμα της οργής αλλά τελικά και της συγχώρεσης προς τους γονείς μας.. Προστατεύει τα επερχόμενα παιδιά. Έστω μια σελίδα να καταλάβεις, είναι κέρδος.
A book that in my humble opinion everyone should read..!!
There are many benefits to reading it..
It is easy to read.
It is worth reading it a second (and more) time as we tend to push away something we read when it reminds us of situations we didn't like...
Ένα βιβλίο που κατά την ταπεινή μου άποψη οφείλει να διαβάσει κάθε άνθρωπος..!!
Είναι πολλά τα οφέλη διαβάζοντας το..
Είναι εύκολο στην ανάγνωση.
Αξίζει να το διαβάσει κανείς και δεύτερη (και παραπάνω) φορά καθώς έχουμε την τάση να απωθούμε κάτι που διαβάζουμε όταν μας θυμίζει καταστάσεις που δεν μας άρεσαν...
A very nice book that everyone of us who likes psychology topics and especially psychoanalysis should read. It is definitely a book that I recommend, just like most of Alice Miller's books!
ένα παρά πολύ ωραίο βιβλίο που αξίζει να διαβάσει ο καθένας από εμάς που του αρέσουν θέματα ψυχολογίας και ειδικότερα ψυχανάλυσης σίγουρα είναι ένα βιβλίο που το προτείνω όπως και τα περισσότερα βιβλία της Alice Miller!!
Very good book! You will definitely identify with a story. You will definitely gain strength from others who have experienced similar situations to yours and you are not alone. I believe everyone should read it, with or without their childhood trauma! Especially those who are preparing to become parents.
It has some unnecessary pages with tedious details, but I do not consider it a decisive factor in the overall book.
Πολύ καλό βιβλίο! Σίγουρα θα ταυτιστείς με κάποια ιστορία. Σίγουρα θα πάρεις δύναμη που έχουν βιώσει κ άλλοι παρόμοιες καταστάσεις με εσένα και δεν είσαι ο μόνος. Θα πρεπε να το διαβάσουν όλοι πιστεύω, με τραύματα και χωρίς από την παιδική τους ηλικία! Ειδικά όσοι προετοιμάζονται να γίνουν γονείς.
Έχει κάποιες περιττές σελίδες με κουραστικές λεπτομέρειες, αλλά δεν το θεωρώ καταλυτικό παράγοντα μπρος στο σύνολο του βιβλίου.
Immediate, understandable, moving.. I bought all her books, none of them disappointed me.
For the record, I struggle to read books, very few keep my interest
Άμεσο, κατανοητό, συγκινητικό.. πήρα όλα τα βιβλία της, δε με απογοήτευσε κανένα.
Για την ιστορία, δυσκολεύομαι να διαβάσω βιβλία, ελάχιστα μου κρατάνε το ενδιαφέρον
It mentions some interesting things BUT it is extremely pessimistic and miserable. It left me with a negative feeling and sadness. It harshly blames the parents and does not mention forgiveness anywhere. On the contrary, it encourages the reader to express their anger towards their parents and possibly harbor resentment against them. Why all this? I wonder.. I do not recommend it... these pieces of advice lead nowhere. The sense of injustice that this book promotes can only bring bad psychology to the reader.
Αναφέρει ορισμένα ενδιαφεροντα πράγματα ΑΛΛΑ είναι άκρως απαισιόδοξο και μίζερο. Μου άφησε ένα αρνητικό συναίσθημα και μια στεναχώρια. Κατηγορεί με σκληρό τρόπο τους γονείς και δεν μιλάει πουθενά για συγχώρεση. Αντίθετα ωθεί τον αναγνώστη να έκφραση τον θυμό του στους γονείς του και να βγάλει ενδεχομένως και κακία προς αυτούς. Γιατί όλο αυτό? Αναρωτιέμαι.. Δεν το προτείνω...οι συμβουλές αυτές δεν οδηγούν πουθενά. Το αίσθημα της αδικίας που προωθεί αυτό το βιβλίο μόνο κακή ψυχολογία μπορεί να φέρει στον αναγνώστη.
It writes important things that everyone should know about children's injuries and parents' behaviors towards children, but it is not easy to read and I got bored from the middle onwards.. Nevertheless, I read it to the end.
Γράφει σημαντικά πράγματα που θα έπρεπε όλοι να γνωρίζουμε σχετικά με τα παιδικά τραύματα και τις συμπεριφορές των γονέων προς τα παιδιά ,όμως δεν είναι ευκολοδιαβαστο και βαρέθηκα από την μέση και μετά .. παρ όλα αυτά το διάβασα ως το τέλος .
I have never read a more pessimistic book. Being a realist in my life, I didn't understand the reason for it not finding a ray of light and being so miserable. It constantly blames the parents and accuses them, feeling anger and hatred towards them. This book caused me a lot of negative emotions.
Πιο απαισιόδοξο βιβλίο δεν έχω ξαναδιαβάσει. Ούσα ρεαλίστρια στη ζωή μου, δεν κατάλαβα τον λόγο να μην βρίσκει μια ακτίνα φωτός και να είναι τόσο μίζερη. Συνεχώς ρίχνει το φταίξιμο στους γονείς και τους κατηγορεί νιώθοντας θυμό και μίσος για αυτούς. Μου προξένεψε πολύ αρνητικά συναισθήματα αυτό το βιβλίο.
Many people were forced, when they were children, to learn to hide their feelings, desires, and needs very skillfully in order to meet their parents' expectations and earn their "love."
As adults, they may chase success, but they simultaneously have a lurking sense that they are worth nothing. Having never been allowed to express their true emotions and having lost touch with their true selves, they act out their repressed feelings through episodes of depression or compulsive behavior, or even with delusions of grandeur.
Then, in turn, they pass on this legacy of repression to their own children. This poignant and insightful book is a first step toward discovering our needs and our own truth in our effort to break free from this vicious cycle.
The "Drama of the Gifted Child"
Miller argues that the “gifted” child (not only in terms of intelligence, but also emotional sensitivity) learns to perfectly adapt to the needs of their parents, developing a false self.
As adults, these people:
May pursue success, but feel an underlying sense of emptiness or that they are worth nothing.
Having lost touch with their true self, they express their repressed emotions through depression, grandiose ideas, or compulsive behavior.
Unknowingly carry this vicious cycle of repression into their own children.
This heartbreaking book is a first step toward recognizing repressed needs and personal truth, offering insight for liberation from the “prisons of our childhood”.
Specifications are collected from official manufacturer websites. Please verify the specifications before proceeding with your final purchase. If you notice any problem you can report it here.
It mentions some interesting things BUT it is extremely pessimistic and miserable. It left me with a negative feeling and sadness. It harshly blames the parents and does not mention forgiveness anywhere. On the contrary, it encourages the reader to express their anger towards their parents and possibly harbor resentment against them. Why all this? I wonder.. I do not recommend it... these pieces of advice lead nowhere. The sense of injustice that this book promotes can only bring bad psychology to the reader.
Αναφέρει ορισμένα ενδιαφεροντα πράγματα ΑΛΛΑ είναι άκρως απαισιόδοξο και μίζερο. Μου άφησε ένα αρνητικό συναίσθημα και μια στεναχώρια. Κατηγορεί με σκληρό τρόπο τους γονείς και δεν μιλάει πουθενά για συγχώρεση. Αντίθετα ωθεί τον αναγνώστη να έκφραση τον θυμό του στους γονείς του και να βγάλει ενδεχομένως και κακία προς αυτούς. Γιατί όλο αυτό? Αναρωτιέμαι.. Δεν το προτείνω...οι συμβουλές αυτές δεν οδηγούν πουθενά. Το αίσθημα της αδικίας που προωθεί αυτό το βιβλίο μόνο κακή ψυχολογία μπορεί να φέρει στον αναγνώστη.
It writes important things that everyone should know about children's injuries and parents' behaviors towards children, but it is not easy to read and I got bored from the middle onwards.. Nevertheless, I read it to the end.
Γράφει σημαντικά πράγματα που θα έπρεπε όλοι να γνωρίζουμε σχετικά με τα παιδικά τραύματα και τις συμπεριφορές των γονέων προς τα παιδιά ,όμως δεν είναι ευκολοδιαβαστο και βαρέθηκα από την μέση και μετά .. παρ όλα αυτά το διάβασα ως το τέλος .
I have never read a more pessimistic book. Being a realist in my life, I didn't understand the reason for it not finding a ray of light and being so miserable. It constantly blames the parents and accuses them, feeling anger and hatred towards them. This book caused me a lot of negative emotions.
Πιο απαισιόδοξο βιβλίο δεν έχω ξαναδιαβάσει. Ούσα ρεαλίστρια στη ζωή μου, δεν κατάλαβα τον λόγο να μην βρίσκει μια ακτίνα φωτός και να είναι τόσο μίζερη. Συνεχώς ρίχνει το φταίξιμο στους γονείς και τους κατηγορεί νιώθοντας θυμό και μίσος για αυτούς. Μου προξένεψε πολύ αρνητικά συναισθήματα αυτό το βιβλίο.
This book is recommended to many people by psychotherapists and others, so that readers can come into contact with more or less traumatic incidents from their childhood and become sensitized as parents themselves. Although this is in itself an important contribution, in my opinion the book has several weaknesses such as the lack of structure (it is not particularly readable), the adherence and repetition of Freudian ideas that are not supported by empirical research, the generalized pessimism and the lack of realistic proposals for children's growth by applying certain boundaries (the author seems to completely exclude the latter as traumatic, without offering any alternative in such a difficult time for families - see excessive use of technology, etc.).
Το βιβλίο αυτό προτείνεται σε πολύ κόσμο από ψυχοθεραπευτές και μη, έτσι ώστε οι αναγνώστες να έρθουν σε επαφή με περισσότερο ή λιγότερο τραυματικά περιστατικά της παιδικής τους ηλικίας και να ευαισθητοποιηθούν και οι ίδιοι ως γονείς. Παρότι αυτό αποτελεί από μόνο του μια σημαντική συνεισφορά, το βιβλίο έχει κατά τη γνώμη μου αρκετές αδυναμίες όπως η απουσία δομής (δεν είναι ιδιαίτερα ευανάγνωστο), η προσκόλληση και η επανάληψη φροϋδικών ιδεών που δεν στηρίζονται σε εμπειρική έρευνα, η γενικευμένη απαισιοδοξία και η έλλειψη ρεαλιστικών προτάσεων για το μεγάλωμα παιδιών εφαρμόζοντας κάποια όρια (η συγγραφέας φαίνεται πως αποκλείει τα τελευταία παντελώς ως τραυματικά, χωρίς να προσφέρει κάποια εναλλακτική σε μια τόσο δύσκολη εποχή για τις οικογένειες- βλέπε άκρατη χρήση τεχνολογίας κτλ).
A punch in the stomach that every person should take. It helps in understanding ourselves. And in the outburst of anger, but ultimately also in forgiveness towards our parents. It protects future children. Even understanding just one page is a gain.
Γροθιά στο στομάχι που όμως πρέπει να τη φάει ο κάθε άνθρωπος.Βοηθαει στην κατανόηση του εαυτού μας. Και στο ξέσπασμα της οργής αλλά τελικά και της συγχώρεσης προς τους γονείς μας.. Προστατεύει τα επερχόμενα παιδιά. Έστω μια σελίδα να καταλάβεις, είναι κέρδος.
A book that in my humble opinion everyone should read..!!
There are many benefits to reading it..
It is easy to read.
It is worth reading it a second (and more) time as we tend to push away something we read when it reminds us of situations we didn't like...
Ένα βιβλίο που κατά την ταπεινή μου άποψη οφείλει να διαβάσει κάθε άνθρωπος..!!
Είναι πολλά τα οφέλη διαβάζοντας το..
Είναι εύκολο στην ανάγνωση.
Αξίζει να το διαβάσει κανείς και δεύτερη (και παραπάνω) φορά καθώς έχουμε την τάση να απωθούμε κάτι που διαβάζουμε όταν μας θυμίζει καταστάσεις που δεν μας άρεσαν...
A very nice book that everyone of us who likes psychology topics and especially psychoanalysis should read. It is definitely a book that I recommend, just like most of Alice Miller's books!
ένα παρά πολύ ωραίο βιβλίο που αξίζει να διαβάσει ο καθένας από εμάς που του αρέσουν θέματα ψυχολογίας και ειδικότερα ψυχανάλυσης σίγουρα είναι ένα βιβλίο που το προτείνω όπως και τα περισσότερα βιβλία της Alice Miller!!
Very good book! You will definitely identify with a story. You will definitely gain strength from others who have experienced similar situations to yours and you are not alone. I believe everyone should read it, with or without their childhood trauma! Especially those who are preparing to become parents.
It has some unnecessary pages with tedious details, but I do not consider it a decisive factor in the overall book.
Πολύ καλό βιβλίο! Σίγουρα θα ταυτιστείς με κάποια ιστορία. Σίγουρα θα πάρεις δύναμη που έχουν βιώσει κ άλλοι παρόμοιες καταστάσεις με εσένα και δεν είσαι ο μόνος. Θα πρεπε να το διαβάσουν όλοι πιστεύω, με τραύματα και χωρίς από την παιδική τους ηλικία! Ειδικά όσοι προετοιμάζονται να γίνουν γονείς.
Έχει κάποιες περιττές σελίδες με κουραστικές λεπτομέρειες, αλλά δεν το θεωρώ καταλυτικό παράγοντα μπρος στο σύνολο του βιβλίου.
Immediate, understandable, moving.. I bought all her books, none of them disappointed me.
For the record, I struggle to read books, very few keep my interest
Άμεσο, κατανοητό, συγκινητικό.. πήρα όλα τα βιβλία της, δε με απογοήτευσε κανένα.
Για την ιστορία, δυσκολεύομαι να διαβάσω βιβλία, ελάχιστα μου κρατάνε το ενδιαφέρον
It mentions some interesting things BUT it is extremely pessimistic and miserable. It left me with a negative feeling and sadness. It harshly blames the parents and does not mention forgiveness anywhere. On the contrary, it encourages the reader to express their anger towards their parents and possibly harbor resentment against them. Why all this? I wonder.. I do not recommend it... these pieces of advice lead nowhere. The sense of injustice that this book promotes can only bring bad psychology to the reader.
Αναφέρει ορισμένα ενδιαφεροντα πράγματα ΑΛΛΑ είναι άκρως απαισιόδοξο και μίζερο. Μου άφησε ένα αρνητικό συναίσθημα και μια στεναχώρια. Κατηγορεί με σκληρό τρόπο τους γονείς και δεν μιλάει πουθενά για συγχώρεση. Αντίθετα ωθεί τον αναγνώστη να έκφραση τον θυμό του στους γονείς του και να βγάλει ενδεχομένως και κακία προς αυτούς. Γιατί όλο αυτό? Αναρωτιέμαι.. Δεν το προτείνω...οι συμβουλές αυτές δεν οδηγούν πουθενά. Το αίσθημα της αδικίας που προωθεί αυτό το βιβλίο μόνο κακή ψυχολογία μπορεί να φέρει στον αναγνώστη.
It writes important things that everyone should know about children's injuries and parents' behaviors towards children, but it is not easy to read and I got bored from the middle onwards.. Nevertheless, I read it to the end.
Γράφει σημαντικά πράγματα που θα έπρεπε όλοι να γνωρίζουμε σχετικά με τα παιδικά τραύματα και τις συμπεριφορές των γονέων προς τα παιδιά ,όμως δεν είναι ευκολοδιαβαστο και βαρέθηκα από την μέση και μετά .. παρ όλα αυτά το διάβασα ως το τέλος .
I have never read a more pessimistic book. Being a realist in my life, I didn't understand the reason for it not finding a ray of light and being so miserable. It constantly blames the parents and accuses them, feeling anger and hatred towards them. This book caused me a lot of negative emotions.
Πιο απαισιόδοξο βιβλίο δεν έχω ξαναδιαβάσει. Ούσα ρεαλίστρια στη ζωή μου, δεν κατάλαβα τον λόγο να μην βρίσκει μια ακτίνα φωτός και να είναι τόσο μίζερη. Συνεχώς ρίχνει το φταίξιμο στους γονείς και τους κατηγορεί νιώθοντας θυμό και μίσος για αυτούς. Μου προξένεψε πολύ αρνητικά συναισθήματα αυτό το βιβλίο.
