Ricochet Robots is an excellent abstract game that was first released in 1999, but its value is timeless. Its duration is relatively short (about 30 minutes) and the rules are simple. Your goal is to move each robot to its corresponding point on the board with the fewest possible moves. The robot and the point are determined by chance each time. Each symbol on the board has a corresponding mark. All of these are shuffled, and one is revealed in each round. Each blue mark corresponds to a move of the blue robot to the corresponding symbol, each green mark for the green robot, and so on. As soon as the target is revealed, all players start searching for the shortest path. Each robot moves straight (in any direction) until it encounters an obstacle. At that point, it is allowed to change direction, hence the name Ricochet. Obstacles include the walls of the game, the center of the board, and the other robots. Players are allowed to move any robot (as long as the movement rule is followed) in order to find the shortest possible path. Once someone finds a viable path, they announce to everyone how many moves it took and immediately turn the hourglass. The other players, including the one who made the announcement, continue trying to find a path with fewer moves. If such a path is found before time runs out, the player announces the moves required. At the end of the time, the player who announced the path with the fewest moves is called to demonstrate it to the other players. If the prediction is correct and the movement rules are followed, the player receives the mark. If not, the player who announced the next highest number of moves is called to demonstrate the path and receive the mark. If no one finds a different path or if the moves are more than those announced by the player, the mark is returned along with the others. Players continue by drawing a new mark and are once again called to find the path with the fewest moves. The fact that you can move any robot creates some incredible combinations where the fewest moves are ultimately achieved by moving one, two, or even all of the robots. The possible moves range from 2 to 20+. In one game, after a lot of searching, we found a path with 30 moves where all the robots had to be moved. The box states that the game can be played by 1 to infinite players, which is partly true. The only obstacle is the visibility of the board. It comfortably accommodates 2 to 15 players, depending on the location where the game is played. The maximum number of players we have played with is 15. The truth is that with more than 5-6 players, the issue of "Who said it first?" usually arises, so it is probably not ideal. The replayability of the game is virtually infinite, as the box contains 8 double-sided boards that simply change by swapping the top left with the bottom left or the top right with the bottom right, resulting in completely different paths. There are over 100 possible arrangements from the boards alone. Furthermore, if we take into account the marks that move the robots - each time in a random order - to different points on the board, the count is lost. Finally, players can choose any initial points for each robot. There are countless possible combinations. As for the solo part and how one plays alone, you simply turn one of the markers and the hourglass and try to find a path before time runs out. If you want to make it easier, you can turn it twice. If you manage to find a solution, you keep the marker, otherwise you lose it. In the end, if you have taken more than you have lost, then you win. I don't know if it sounds fun or not, but if you like the main idea of the game, then you will like this too.
As for the quality of construction, unfortunately the least I can describe it as is poor. The main problem with the previous version was that the board would tear at the junction of the 4 pieces. The piece that connected them was a plastic square with 4 holes, and the boards had 4 holes to connect with the piece. The problem would have been solved if a reinforced plastic had been inserted at the junction. Unfortunately, for unknown reasons (probably economic), not only did they not reinforce the junction points, but they also removed the plastic piece and replaced it with a cardboard one. I consider it unlikely to last for many years. Also, if you open the box, you will see many white pieces. These have come off the boards without even being played. The only real quality piece is the robots, which are made of hard plastic, they are nice and have weight, although I think there have also been quality cuts here and the ones from the previous version were much better.
In summary, Ricochet Robots is a very nice game, which plays quite quickly, supports the participation of many people, and can be played by anyone regardless of gender and age. One of my favorite games and also of my group. However, the fact that players do not have a pen and paper to draw the paths but are called to do it in their minds creates problems for people with poor spatial perception, and it is also possible to become annoyed by some players either when they are very close to finding the path and someone else always beats them to it, or when they have found a path and just before announcing it, someone else finds a solution that requires half the moves. It is not a game for everyone, but with the right group, it shines.
Το Ricochet Robots είναι ένα εξαιρετικό abstract παιχνίδι το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1999 αλλά η αξία του είναι διαχρονική . Η διάρκεια του είναι σχετικά μικρή (περίπου 30 λεπτά) και οι κανόνες απλουστατοι. Σκοπός σου είναι να πας το εκάστοτε ρομπότ στο αντίστοιχο σημείο του ταμπλό με τις ελάχιστες δυνατές κινήσεις. Το ρομπότ και το σημείο καθορίζονται κάθε φορά στην τύχη. Κάθε σύμβολο του ταμπλό με σχέδιο έχει και μια αντίστοιχη μαρκα. Όλες αυτές ανακατευονται και σε κάθε γύρο γυρνα μια. Κάθε μπλε μάρκα με το εκάστοτε σύμβολο αντιστοιχει σε κίνηση του μπλε ρομπότ στο αντίστοιχο συμβόλαιο, κάθε πράσινη μάρκα για το πράσινο ρομπότ κτλ. Αμέσως μόλις γυρίσει καθοριστεί ο στόχος όλοι οι παίκτες ξεκινάνε να αναζητούν την ελάχιστη διαδρομή. Κάθε ρομπότ κινείται ευθεία (προς οποιαδήποτε κατεύθυνση) μέχρι να συναντήσει κάποιο εμπόδιο. Εκεί επιτρέπεται να αλλάξει κατεύθυνση δηλαδή να εξοστρακιστει (εξου και το όνομα Ricochet). Εμπόδιο είναι οι τοίχοι του παιχνιδιού, το κέντρο του ταμπλό καθώς και τα άλλα ρομπότ. Οι παίκτες επιτρέπεται να κουνησουν οποιονδήποτε ρομπότ (εφόσον τηρείται ο κανόνας κίνησης) προκειμένου να βρουν την ελαχιστη δυνατή διαδρομή. Μόλις κάποιος βρει μια δυνατή διαδρομή ανακοινώνει σε όλους πόσες κινήσεις χρειάστηκε και αμέσως γύρνα την κλεψύδρα. Οι υπόλοιποι παίκτες αλλά και αυτός συνεχίζουν προσπαθώντας να βρουν μια διαδρομή με λιγότερες κινήσεις από αυτή που ανακοινώθηκε. Αν βρεθεί μια τέτοια πριν τελειώσει ο χρόνος τότε ο παίκτης ανακοινώνει τις κινήσεις που χρειάστηκε. Στο τέλος του χρόνου ο παίκτης που ανακοίνωσε την διαδρομή με τις λιγότερες κινήσεις καλείται να την δείξει στους υπόλοιπους παίκτες. Αν είναι σωστή η πρόβλεψη και τηρούνται οι κανόνες κινήσεις τότε ο παίκτες παίρνει την μάρκα, αν όχι τότε ο παίκτης που ανακοίνωσε τις αμέσως περισσότερες καλείται να δείξει την διαδρομή και να πάρει την μάρκα. Αν κανένας δεν βρήκε κάποια άλλη διαδρομή ή αν οι κινήσεις είναι περισσότερες από αυτές που ανακοίνωσε ο παίκτης τότε η μάρκα επιστρέφει μαζί με τις υπόλοιπες. Οι παίκτες συνεχίζουν τραβώντας μια νέα και καλούνται πάλι να βρουν την διαδρομή με τις λιγότερες κινήσεις.
Το γεγονός ότι επιτρέπεται να κουνήσεις οποιονδήποτε ρομπότ δημιουργεί κάποιους απίθανους συνδυασμούς όπου τελικά οι λιγότερες κινήσεις προκύπτουν αφού μετακινηθούν αλλο 1,2 ή και όλα τα ρομπότ. Οι πιθανές κινήσεις κυμαίνονται από 2 έως 20+. Σε ένα παιχνίδι είχαμε καταλήξει να βρούμε διαδρομή μετα από αρκετό ψάξιμο με 30 κινήσεις όπου χρειάστηκαν να μετακινηθούν όλα τα ρομπότ. Το κουτί γράφει ότι το παιχνίδι παίζει από 1 έως άπειρα άτομα που είναι εν μέρη αλήθεια. Το μοναδικό εμπόδιο που υπάρχει είναι η ορατότητα του ταμπλό. Άνετα παίζουν από 2 έως και 15 άτομα ανάλογα και το μέρος που θα τοποθετηθεί το παιχνίδι. Το μέγιστο που έχουμε παίξει με την παρέα μου είναι 15.Η αλήθεια είναι ότι πάνω από τα 5-6 άτομα συνήθως προκύπτει το θέμα "Ποιος το είπε πρώτος" οπότε μάλλον δεν είναι ιδανικό.
Το replayabilty του παιχνιδιού είναι οριακά άπειρο καθώς στο κουτί περιέχονται 8 κομμάτια ταμπλό διπλής όψης τα οποία απλά αλλάζοντας το πάνω αριστερά με το κάτω αριστερά ή το πάνω δεξιά με το κάτω δεξιά προκαλούν εντελώς διαφορετικές διαδρομές. Πάνω από 100 πιθανές διατάξεις μόνο από τα ταμπλό. Στην συνέχεια αν λάβουμε υποψιν και μαρκες οι οποίες θα μεταφέρουν τα ρομπότ - κάθε φορά με τυχαία σειρά- σε διαφορετικά σημεία του ταμπλό χάνεται το μέτρημα. Τέλος οι παίκτες μπορούν να επιλέξουν οποιαδήποτε αρχικά σημεία για το κάθε ρομπότ. Πραγματικά αμέτρητοι πιθανοί συνδυασμοί. Όσον αφορά το κομμάτι του solo και πως παίζει κανείς μόνος του. Απλά γυρνάς μια από τις μάρκες και την κλεψύδρα και προσπαθείς να βρεις μια διαδρομή πριν λήξει ο χρόνος, αν επιθυμείς να το κάνεις πιο εύκολο μπορείς να την γυρίσεις δύο φορές. Αν καταφέρεις να βρεις μια λύση κρατάς την μάρκα αλλιώς την χάνεις. Στο τελος αν έχεις πάρει περισσότερες από όσες έχεις χάσει τότε κερδίζεις. Δεν ξέρω αν ακούγεται διασκεδαστικο ή όχι αλλά αν σας αρέσει η κεντρική ιδέα του παιχνιδιού τότε θα σας αρέσει και αυτό.
Οσον αφορά την ποιότητα κατασκευής δυστυχώς το λιγότερο που μπορώ να την χαρακτηρίσω είναι ως κακή. Το βασικό πρόβλημα που είχε η προηγούμενη έκδοση ήταν ότι το ταμπλό σκιζοταν στο σημείο ένωσης των 4 κομματιών. Το κομμάτι που τα ενωνε ήταν ένα πλαστικό τετραγωνάκι με 4 οπές και αντίστοιχα τα ταμπλό είχαν 4 οπές για να ενωθούν με το κομμάτι. Το πρόβλημα θα λυνόταν αν στο σημείο ένωσης είχε μπει ένα ενισχυμένο πλαστικό. Δυστυχώς για λόγος άγνωστους (πιθανοτατα οικονομικούς) όχι μόνο δεν ενίσχυσαν τα σημεία τομής αλλά προχώρησαν στην αφαίρεση και αυτού το πλαστικού κομματιού και την αντικατάσταση του με ένα χάρτινο. Θεωρώ απίθανο να αντέξει για αρκετα χρόνια. Επίσης αν παρατήσετε το εσωτερικο του κουτιού θα δείτε πολλά άσπρα κομματάκια. Αυτά έχουν φύγει από τα ταμπλό χωρις καν να έχουν παιχτεί. Το μονο πραγματικό ποιοτικό κομμάτι είναι τα ραμποτ που είναι από σκληρό πλαστικό, είναι ωραία και έχουν βάρος αν και νομίζω ότι και εδώ έγιναν περικοπές ποιότητας και ότι αυτά της προηγούμενης έκδοσης ήταν αρκετά καλύτερα.
Συνοψίζοντας το Ricochet Robots είναι ένα πολύ ωραίο παιχνίδι, το οποίο παίζει αρκετά γρήγορα, υποστηρίζει την συμμετοχή πολλών ατόμων και μπορεί να παιχτεί από τον οποιαδήποτε ανεξαρτήτου φύλου και ηλικίας.Ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια αλλά και της παρέας μου. Το γεγονός όμως ότι οι παίκτες δεν εχουν στυλό και χαρτί για να σχεδιάσουν τις διαδρομές αλλά καλούνται να τις κάνουν στο μυαλό τους δημιουργει προβλήματα σε άτομα με κακή αντίληψη στο χώρο ενώ επίσης είναι πιθανό να υπάρξει εκνευρισμός από κάποιους είτε όταν είναι πολύ κοντά στην εύρεση της διαδρομής και κάποιος άλλος πάντα τους προλαβαίνει είτε όταν έχουν βρει μια διαδρομή και λίγο πριν την ανακοινώσουν κάποιος άλλος βρίσκει μια λύση που απαιτεί τις μισές από αυτές. Δεν είναι σε καμία περίπτωση ένα παιχνίδι για όλους αλλά με την κατάλληλη παρέα λάμπει.