Overall, as a training system, resistance bands are an ingenious invention! Extremely convenient and capable of delivering impressive results, if used methodically. With the help of a door and a stool, taking advantage of different angles (standing, sitting, or lying positions) and distances of pulls (to adjust resistance), they can be transformed into a complete gym, providing a huge variety of exercises! Unfortunately, in this particular case (as other users have mentioned)... "you get what you pay for." Their material is not the most durable. At this low price, I didn't have any illusions about their durability, so I bought 2 sets. And indeed, as I had predicted: after a week of 20-minute daily use of the first set, the blue band broke first. The fortunate thing was that it broke at the end, so I tied it back on the hook - slightly shorter - without much difficulty. In the third week, the green one broke. Only this time, it broke right in the middle! At the point where it bends around the door suspension strap, which, during exercise, tightens and folds into a narrow (almost sharp) crease. In the fourth week, the blue one broke again, but this time in the exact same way as the green one. Immediately, I found a large, durable plastic ring (from a curtain) and tied it to the door suspension strap, so that the curved surface of the ring would somewhat reduce the friction of the others. However, I also noticed significant wear (it had torn almost halfway) on the strap, at the point that remains behind the door, where logically the greatest strain is applied. Of course, I should note here that gradually I pushed them hard (usually using them in sets of three or four) in strength training exercises (I wanted to rehabilitate an old shoulder injury) and extensively with the use of the door suspension strap. If I used them without folding on the strap (spread out over their entire length), I believe they would have lasted longer. However, in that case, they would require much more space to stretch and the range of angles would be limited, thus reducing the variety in performing exercises (e.g. for vertical seated pulls, a 3-meter high door would be needed to efficiently stretch the entire band!). Conclusion: For warm-up before weight exercises or for rehabilitation, where low to moderate resistance is required, I think they will not disappoint you. They are also a satisfactory solution for regular physical fitness maintenance. However, for heavier strain (muscle strengthening similar to traditional weights), I would recommend looking for something more reliable. Because everyone's exercise needs are variable and highly individualized, I think it is necessary for one to inform themselves, research extensively, and try before settling on what suits them perfectly.
Γενικά, ως σύστημα εκγύμνασης, τα λάστιχα είναι μια εφυέστατη εφεύρεση! Εξαιρετικά βολικά και ικανά να προσφέρουν εντυπωσιακά αποτελέσματα, αν τα χρησιμοποιήσει κανείς με μεθοδικό τρόπο. Με την βοήθεια μιας πόρτας και ενός σκαμπό, εκμεταλλευόμενος τις διαφορετικές γωνίες (από όρθια, καθιστή ή ξαπλωμένη θέση) και τις αποστάσεις των έλξεων (για αυξομείωση της αντίστασης) μετατρέπονται σε ένα ολοκληρωμένο γυμναστήριο, που παρέχει μια τεράστια ποικιλία ασκήσεων! Δυστυχώς όμως, στην συγκεκριμένη περίπτωση (όπως αναφέρουν και άλλοι χρήστες)...«ότι πληρώνεις παίρνεις». Το υλικό τους, δεν είναι και το πλέον ανθεκτικό. Σε αυτή την χαμηλή τιμή, δεν είχα αυταπάτες για την ανθεκτικότητα τους, γιαυτό προνόησα και αγόρασα 2 σετ. Και πράγματι, όπως το είχα προβλέψει: μετά από μια βδομάδα 20λεπτης καθημερινής χρήσης της πρώτης συσκευασίας, κόπηκε πρώτα το μπλέ λάστιχο. Το ευτύχημα ήταν οτι κόπηκε στην άκρη του, οπότε το ξανάδεσα στον γάντζο -ελάχιστα πιο κοντό- χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Την τρίτη βδομάδα κόπηκε το πράσινο. Μόνο που αυτό κόπηκε ακριβώς στη μέση! Στο σημείο δηλαδή, που κάνει γωνία περασμένο από τον ιμάντα ανάρτησης της πόρτας, ο οποίος κατά την άσκηση μαζεύεται και διπλώνει σε μια στενή (σχεδόν κοφτερή) πτύχωση. Την τέταρτη βδομάδα ξανακόπηκε το μπλέ, αυτή τη φορά όμως στο ίδιο ακριβώς σημείο και με τον ίδιο τρόπο, όπως το πράσινο. Αμέσως βρήκα έναν μεγάλο ανθεκτικό πλαστικό κρίκο (από κουρτίνα) και τον έδεσα στον ιμάντα ανάρτησης της πόρτας, ώστε η καμπύλη επιφάνεια του κρίκου να αμβλύνει κάπως την τριβή των υπόλοιπων. Παρατήρησα όμως και μια σημαντική φθορά (είχε σκιστεί σχεδόν στο μισό πλάτος) του ιμάντα, στο σημείο που μένει πίσω από την πόρτα, εκεί όπου λογικά ασκείται και η μεγαλύτερη καταπόνηση. Βέβαια, να σημειώσω εδώ, ότι σταδιακά τα ζόρισα σκληρά (συνήθως τα χρησιμοποιούσα κατά τριάδες ή τετράδες) σε ασκήσεις μυικής ενδυνάμωσης (ήθελα να αποκαταστήσω κάποιο πρόβλημα παλιού τραυματισμού στον ώμο) και κατά κόρον με τη χρήση του ιμάντα ανάρτησης πόρτας. Αν τα χρησιμοποιούσα χωρίς να διπλώνουν στον ιμάντα (απλωμένα σε ολόκληρο το μήκος τους δηλαδή) πιστεύω πως θα άντεχαν περισσότερο. Όμως έτσι, θα απαιτούσαν πολύ μεγαλύτερο χώρο, για να τεντωθούν και θα περιοριζόταν το εύρος των γωνιών και συνεπώς η ποικιλία στην εκτέλεση των ασκήσεων (π.χ. για κατακόρυφη καθιστή έλξη, θα χρειαζόταν μια πόρτα ύψους 3μέτρων, για να τεντωθεί αποδοτικά ολόκληρο το λάστιχο!).
Συμπέρασμα: Για προθέρμανση πριν από ασκήσεις με βάρη ή για αποθεραπεία, εκεί δηλ. όπου απαιτείται μικρή έως μέτρια αντίσταση, νομίζω οτι δεν θα σας απογοητεύσουν. Ακόμα και για τακτική συντήρηση φυσικής κατάστασης, αποτελούν μια ικανοποιητική λύση. Για βαρύτερη καταπόνηση όμως (μυική ενδυνάμωση που προσομοιάζει στα κλασικά βάρη) θα πρότεινα να αναζητήσετε κάτι πιό αξιόπιστο.
Επειδή οι ανάγκες άσκησης του κάθε ανθρώπου, είναι μεταβαλλόμενες και πολύ εξατομικευμένες, νομίζω οτι είναι απαραίτητο να ενημερωθεί κανείς, να ψάξει αρκετά και να δοκιμάσει, πριν καταλήξει σε αυτό που του ταιριάζει απόλυτα.