Amazing graphics. Incredibly enjoyable gameplay. The story had a bit of distraction, as it took you from one story to another and tied everything together at the end, but it wasn't bad. It needed a bit more smoothness, but still, you can't call it bad. It had some annoying bugs, but with a restart, they would fix themselves. 3 stars, however, for the EXTREME contrived woke propaganda that shouldn't exist, instead of logical inclusion. The side quests were terrible, perhaps the worst I've seen in a game (besides the collectibles, which were equally terrible and boring). Let's mention some sides. In one, you are called by none other than Spiderman to help a gay student fix the lighting, etc., so he can make a spectacular proposal to his boyfriend to go to something like a "dance." In another, you help a student in a burqa take pictures of you as Spiderman. In another, you see two "dynamic and rebellious" black women (one of whom is deaf) doing graffiti, and when you catch the second one vandalizing places, the story flips to how the second must follow her dreams because she is so talented and doesn't believe in herself and is wasting her potential, etc. In another, you have to retrieve stolen musical instruments from the music museum (which are mostly from the black community, of course, as well as black musicians). Not to mention the countless flags of the well-known community that are everywhere. Also, slowly but surely, the white Peter Parker is pushed aside (who is described as whiny, insecure, impressionable, and quite a weak character) and the dynamic, fresh, confident Latino Miles takes the lead. The white villains remain villains, while the black, Asian, etc., become good or change their lives and have a chance for redemption. The propaganda is alive and well. It's a shame, especially for one of the strongest titles on Playstation.
Φοβερά γραφικά. Απολαυστικότατο ξύλο. Η ιστορία είχε λίγη διάσπαση προσοχής, μιας και σε πήγαινε απο τη μια ιστορία στην άλλη και τα έμπλεκε όλα στο τέλος, αλλά δεν ήταν άσχημη. Ήθελε λίγη παραπάνω ομαλότητα μεν, αλλά οκ και παλι δεν τη λες άσχημη. Είχε κάποια εκνευριστικά bugs, αλλά με ένα restart, έστρωναν. 3 αστέρια όμως για την ΑΚΡΑΙΑ επιτηδευμένη woke προπαγάνδα που δε θα έπρεπε να υπάρχει, αντι της λογικής συμπερίληψης. Τα side quests ήταν άθλια, ίσως ο,τι χειρότερο έχω δει σε game (Πέρα απο τα collectibles, τα οποία ήταν εξίσου άθλια και βαρετά). Να παραθέσουμε κάποια sides. Σε ένα σε καλούσαν κοτζάμ spiderman, να βοηθήσεις έναν γκει φοιτητή να φτιαξει τον φωτισμό κτλ προκειμένου να κάνει θεαματική πρόταση στο αγόρι του για να πάνε μαζί σε κάτι τύπου "χορό", σε άλλο βοηθάς μια φοιτήτρια με μπούρκα να σε βγάλει φωτογραφίες σαν spiderman, σε άλλο βλέπεις 2 μαύρες "δυναμικές και επαναστατικές" γυναίκες (εκ των οποίων η 1η είναι και κωφή) να κάνουν γκράφιτι, κι οταν πιανεις τη 2η να βανδαλίζει μέρη, η ιστορία τουμπάρει ως προς το πως η 2η πρέπει να ακολουθήσει τα όνειρά της, γιατί είναι τοοοσο ταλαντούχα και δεν πιστεύει στν εαυτό της και χαραμίζεται κτλ), σε ένα άλλο πρέπει να πάρεις πίσω τα κλεμμένα όργανα μουσικής, του μουσείου μουσικής (τα οποία σχεδόν όλα είναι κυρίως της μαύρης κοινότητας φυσικά καθώς και μαύρων μουσικών). Για να μην αναφερθούν οι αμέτρητες σημαίες, της γνωστής κοινότητας, που υπάρχουν παντού. Επίσης, σιγά σιγά μπαίνει και στν άκρη ο λευκός Πίτερ Πάρκερ (ο οποίος περιγράφεται σαν κλαψιάρης, ανασφαλής, επιρρεπής και αρκετά αδύναμος χαρακτήρας) και παίρνει τα ηνία ο δυναμικός, φρέσκος, γεμάτος αυτοπεποίθηση λατίνος Μάιλς. Οι λευκοί κακοί παραμένουν κακοί, οι μαύροι, ασιάτες κτλ γίνονται καλοί ή αλλάζουν τις ζωές τους κι έχουν ευκαιρία εξιλέωσης. Η προπαγάνδα, καλά κρατεί. Κρίμα, κυρίως για έναν απο τους δυνατότερους τίτλους του Playstation.
