Set the delivery location to see products according to your choice.
Soft Cover
Specifications are collected from official manufacturer websites. Please verify the specifications before proceeding with your final purchase. If you notice any problem you can report it here.
The book I hold in my hands is not just a book about photography. It is a book about the human being. About the gaze that meets another gaze. About the moment when the image ceases to be a surface and becomes a relationship.
Reading it, I felt that you do not speak only as a photographer but as a person who has struggled to understand the mystery of the face. You approach photography not as a technical skill, but as an act of encounter, as a way for the truth of the other to emerge. You tell us that photography can become an "act of love" and a dialogue between two people who meet within the light.
What moved me especially is that the book is not confined to technical instructions. On the contrary, it moves between philosophy, psychology, theology, and aesthetics. Things that I love as well. It is truly moving how from the practice of photographing we are led to deep questions about identity, beauty, truth, and our relationship with the other.
I was deeply touched by the moments when you talk about the awkwardness in front of the lens, about the need for acceptance, and about the delicate balance between distance and closeness. There one understands that photography is not just a "click," but a moment of trust between two people.
The book reads like a spiral journey. Sometimes practical, sometimes contemplative, and often deeply poetic. At its end, there remains a sense that art—and perhaps life—begins when we learn to truly see the other.
For me, this book was not just a reading. It was an experience that made me rethink what it means to look at a person through an image—and what it means to truly see them.
De profundis,
Vicky S
Το βιβλιό που κρατώ στα χέρια μου δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για τη φωτογραφία. Είναι ένα βιβλίο για τον άνθρωπο. Για το βλέμμα που συναντά το άλλο βλέμμα. Για τη στιγμή που η εικόνα παύει να είναι επιφάνεια και γίνεται σχέση.
Διαβάζοντάς το, ένιωσα ότι δεν μιλάς μόνο ως φωτογράφος αλλά ως ένας άνθρωπος που έχει παλέψει να κατανοήσει το μυστήριο του προσώπου. Αντιμετωπίζεις την φωτογραφία όχι ως τεχνική δεξιότητα, αλλά ως πράξη συνάντησης, ως ένα τρόπο να αναδυθεί η αλήθεια του άλλου. Μας λες ότι η φωτογραφία μπορεί να γίνει μια «πράξη αγάπης» και ένας διάλογος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που συναντιούνται μέσα στο φως.
Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα είναι ότι το βιβλίο δεν εγκλωβίζεται σε τεχνικές οδηγίες. Αντίθετα, κινείται ανάμεσα στη φιλοσοφία, την ψυχολογία, τη θεολογία και την αισθητική. Πράγματα τα οποία αγαπώ κι εγω. Είναι πραγματικά συγκινητικό πώς από την πρακτική της φωτογράφισης οδηγούμαστε σε βαθιά ερωτήματα για την ταυτότητα, την ομορφιά, την αλήθεια και τη σχέση μας με τον άλλον.
Με συγκλόνισαν οι στιγμές που μιλάς για την αμηχανία μπροστά στον φακό, για την ανάγκη αποδοχής και για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόσταση και την εγγύτητα. Εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι η φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα «κλικ», αλλά μια στιγμή εμπιστοσύνης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.
Το βιβλίο διαβάζεται σαν μια σπειροειδής διαδρομή. Άλλοτε πρακτική, άλλοτε στοχαστική, και συχνά βαθιά ποιητική. Στο τέλος του μένει μια αίσθηση ότι η τέχνη —και ίσως και η ζωή— ξεκινά όταν μάθουμε να βλέπουμε πραγματικά τον άλλον.
Για μένα, αυτό το βιβλίο δεν ήταν απλώς μια ανάγνωση. Ήταν μια εμπειρία που με έκανε να ξανασκεφτώ τι σημαίνει να κοιτάζεις έναν άνθρωπο μέσα από μια εικόνα — και τι σημαίνει να τον βλέπεις πραγματικά.
De profundis,
Βίκυ Σ
"The Model as a Person" does not offer easy answers. Instead, it serves as an invitation to think. For photographers, it opens a dialogue about the ethics of their practice. For readers in general, it is an interesting reminder that behind every image there is always a relationship.
Το «Μοντέλο ως Πρόσωπο» δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Αντίθετα, λειτουργεί ως πρόσκληση για σκέψη. Για τους φωτογράφους, ανοίγει έναν διάλογο γύρω από την ηθική της πρακτικής τους. Για τους αναγνώστες γενικότερα, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε εικόνα υπάρχει πάντα μια σχέση.
It is not just another book, it is THE BOOK! As soon as you read it, your perspective changes, not only photographically, but as an existence!
Δεν είναι ένα ακόμα βιβλίο, είναι το ΒΙΒΛΙΟ! Μόλις το διαβάζεις αλλάζει η ματιά σου, όχι μόνο φωτογραφικά, αλλά ως ύπαρξη!
The book I hold in my hands is not just a book about photography. It is a book about the human being. About the gaze that meets another gaze. About the moment when the image ceases to be a surface and becomes a relationship.
Reading it, I felt that you do not speak only as a photographer but as a person who has struggled to understand the mystery of the face. You approach photography not as a technical skill, but as an act of encounter, as a way for the truth of the other to emerge. You tell us that photography can become an "act of love" and a dialogue between two people who meet within the light.
What moved me especially is that the book is not confined to technical instructions. On the contrary, it moves between philosophy, psychology, theology, and aesthetics. Things that I love as well. It is truly moving how from the practice of photographing we are led to deep questions about identity, beauty, truth, and our relationship with the other.
I was deeply touched by the moments when you talk about the awkwardness in front of the lens, about the need for acceptance, and about the delicate balance between distance and closeness. There one understands that photography is not just a "click," but a moment of trust between two people.
The book reads like a spiral journey. Sometimes practical, sometimes contemplative, and often deeply poetic. At its end, there remains a sense that art—and perhaps life—begins when we learn to truly see the other.
For me, this book was not just a reading. It was an experience that made me rethink what it means to look at a person through an image—and what it means to truly see them.
De profundis,
Vicky S
Το βιβλιό που κρατώ στα χέρια μου δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για τη φωτογραφία. Είναι ένα βιβλίο για τον άνθρωπο. Για το βλέμμα που συναντά το άλλο βλέμμα. Για τη στιγμή που η εικόνα παύει να είναι επιφάνεια και γίνεται σχέση.
Διαβάζοντάς το, ένιωσα ότι δεν μιλάς μόνο ως φωτογράφος αλλά ως ένας άνθρωπος που έχει παλέψει να κατανοήσει το μυστήριο του προσώπου. Αντιμετωπίζεις την φωτογραφία όχι ως τεχνική δεξιότητα, αλλά ως πράξη συνάντησης, ως ένα τρόπο να αναδυθεί η αλήθεια του άλλου. Μας λες ότι η φωτογραφία μπορεί να γίνει μια «πράξη αγάπης» και ένας διάλογος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που συναντιούνται μέσα στο φως.
Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα είναι ότι το βιβλίο δεν εγκλωβίζεται σε τεχνικές οδηγίες. Αντίθετα, κινείται ανάμεσα στη φιλοσοφία, την ψυχολογία, τη θεολογία και την αισθητική. Πράγματα τα οποία αγαπώ κι εγω. Είναι πραγματικά συγκινητικό πώς από την πρακτική της φωτογράφισης οδηγούμαστε σε βαθιά ερωτήματα για την ταυτότητα, την ομορφιά, την αλήθεια και τη σχέση μας με τον άλλον.
Με συγκλόνισαν οι στιγμές που μιλάς για την αμηχανία μπροστά στον φακό, για την ανάγκη αποδοχής και για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόσταση και την εγγύτητα. Εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι η φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα «κλικ», αλλά μια στιγμή εμπιστοσύνης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.
Το βιβλίο διαβάζεται σαν μια σπειροειδής διαδρομή. Άλλοτε πρακτική, άλλοτε στοχαστική, και συχνά βαθιά ποιητική. Στο τέλος του μένει μια αίσθηση ότι η τέχνη —και ίσως και η ζωή— ξεκινά όταν μάθουμε να βλέπουμε πραγματικά τον άλλον.
Για μένα, αυτό το βιβλίο δεν ήταν απλώς μια ανάγνωση. Ήταν μια εμπειρία που με έκανε να ξανασκεφτώ τι σημαίνει να κοιτάζεις έναν άνθρωπο μέσα από μια εικόνα — και τι σημαίνει να τον βλέπεις πραγματικά.
De profundis,
Βίκυ Σ
"The Model as a Person" does not offer easy answers. Instead, it serves as an invitation to think. For photographers, it opens a dialogue about the ethics of their practice. For readers in general, it is an interesting reminder that behind every image there is always a relationship.
Το «Μοντέλο ως Πρόσωπο» δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Αντίθετα, λειτουργεί ως πρόσκληση για σκέψη. Για τους φωτογράφους, ανοίγει έναν διάλογο γύρω από την ηθική της πρακτικής τους. Για τους αναγνώστες γενικότερα, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε εικόνα υπάρχει πάντα μια σχέση.
It is not just another book, it is THE BOOK! As soon as you read it, your perspective changes, not only photographically, but as an existence!
Δεν είναι ένα ακόμα βιβλίο, είναι το ΒΙΒΛΙΟ! Μόλις το διαβάζεις αλλάζει η ματιά σου, όχι μόνο φωτογραφικά, αλλά ως ύπαρξη!
Specifications are collected from official manufacturer websites. Please verify the specifications before proceeding with your final purchase. If you notice any problem you can report it here.
The book I hold in my hands is not just a book about photography. It is a book about the human being. About the gaze that meets another gaze. About the moment when the image ceases to be a surface and becomes a relationship.
Reading it, I felt that you do not speak only as a photographer but as a person who has struggled to understand the mystery of the face. You approach photography not as a technical skill, but as an act of encounter, as a way for the truth of the other to emerge. You tell us that photography can become an "act of love" and a dialogue between two people who meet within the light.
What moved me especially is that the book is not confined to technical instructions. On the contrary, it moves between philosophy, psychology, theology, and aesthetics. Things that I love as well. It is truly moving how from the practice of photographing we are led to deep questions about identity, beauty, truth, and our relationship with the other.
I was deeply touched by the moments when you talk about the awkwardness in front of the lens, about the need for acceptance, and about the delicate balance between distance and closeness. There one understands that photography is not just a "click," but a moment of trust between two people.
The book reads like a spiral journey. Sometimes practical, sometimes contemplative, and often deeply poetic. At its end, there remains a sense that art—and perhaps life—begins when we learn to truly see the other.
For me, this book was not just a reading. It was an experience that made me rethink what it means to look at a person through an image—and what it means to truly see them.
De profundis,
Vicky S
Το βιβλιό που κρατώ στα χέρια μου δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για τη φωτογραφία. Είναι ένα βιβλίο για τον άνθρωπο. Για το βλέμμα που συναντά το άλλο βλέμμα. Για τη στιγμή που η εικόνα παύει να είναι επιφάνεια και γίνεται σχέση.
Διαβάζοντάς το, ένιωσα ότι δεν μιλάς μόνο ως φωτογράφος αλλά ως ένας άνθρωπος που έχει παλέψει να κατανοήσει το μυστήριο του προσώπου. Αντιμετωπίζεις την φωτογραφία όχι ως τεχνική δεξιότητα, αλλά ως πράξη συνάντησης, ως ένα τρόπο να αναδυθεί η αλήθεια του άλλου. Μας λες ότι η φωτογραφία μπορεί να γίνει μια «πράξη αγάπης» και ένας διάλογος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που συναντιούνται μέσα στο φως.
Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα είναι ότι το βιβλίο δεν εγκλωβίζεται σε τεχνικές οδηγίες. Αντίθετα, κινείται ανάμεσα στη φιλοσοφία, την ψυχολογία, τη θεολογία και την αισθητική. Πράγματα τα οποία αγαπώ κι εγω. Είναι πραγματικά συγκινητικό πώς από την πρακτική της φωτογράφισης οδηγούμαστε σε βαθιά ερωτήματα για την ταυτότητα, την ομορφιά, την αλήθεια και τη σχέση μας με τον άλλον.
Με συγκλόνισαν οι στιγμές που μιλάς για την αμηχανία μπροστά στον φακό, για την ανάγκη αποδοχής και για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόσταση και την εγγύτητα. Εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι η φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα «κλικ», αλλά μια στιγμή εμπιστοσύνης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.
Το βιβλίο διαβάζεται σαν μια σπειροειδής διαδρομή. Άλλοτε πρακτική, άλλοτε στοχαστική, και συχνά βαθιά ποιητική. Στο τέλος του μένει μια αίσθηση ότι η τέχνη —και ίσως και η ζωή— ξεκινά όταν μάθουμε να βλέπουμε πραγματικά τον άλλον.
Για μένα, αυτό το βιβλίο δεν ήταν απλώς μια ανάγνωση. Ήταν μια εμπειρία που με έκανε να ξανασκεφτώ τι σημαίνει να κοιτάζεις έναν άνθρωπο μέσα από μια εικόνα — και τι σημαίνει να τον βλέπεις πραγματικά.
De profundis,
Βίκυ Σ
"The Model as a Person" does not offer easy answers. Instead, it serves as an invitation to think. For photographers, it opens a dialogue about the ethics of their practice. For readers in general, it is an interesting reminder that behind every image there is always a relationship.
Το «Μοντέλο ως Πρόσωπο» δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Αντίθετα, λειτουργεί ως πρόσκληση για σκέψη. Για τους φωτογράφους, ανοίγει έναν διάλογο γύρω από την ηθική της πρακτικής τους. Για τους αναγνώστες γενικότερα, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε εικόνα υπάρχει πάντα μια σχέση.
It is not just another book, it is THE BOOK! As soon as you read it, your perspective changes, not only photographically, but as an existence!
Δεν είναι ένα ακόμα βιβλίο, είναι το ΒΙΒΛΙΟ! Μόλις το διαβάζεις αλλάζει η ματιά σου, όχι μόνο φωτογραφικά, αλλά ως ύπαρξη!
The book I hold in my hands is not just a book about photography. It is a book about the human being. About the gaze that meets another gaze. About the moment when the image ceases to be a surface and becomes a relationship.
Reading it, I felt that you do not speak only as a photographer but as a person who has struggled to understand the mystery of the face. You approach photography not as a technical skill, but as an act of encounter, as a way for the truth of the other to emerge. You tell us that photography can become an "act of love" and a dialogue between two people who meet within the light.
What moved me especially is that the book is not confined to technical instructions. On the contrary, it moves between philosophy, psychology, theology, and aesthetics. Things that I love as well. It is truly moving how from the practice of photographing we are led to deep questions about identity, beauty, truth, and our relationship with the other.
I was deeply touched by the moments when you talk about the awkwardness in front of the lens, about the need for acceptance, and about the delicate balance between distance and closeness. There one understands that photography is not just a "click," but a moment of trust between two people.
The book reads like a spiral journey. Sometimes practical, sometimes contemplative, and often deeply poetic. At its end, there remains a sense that art—and perhaps life—begins when we learn to truly see the other.
For me, this book was not just a reading. It was an experience that made me rethink what it means to look at a person through an image—and what it means to truly see them.
De profundis,
Vicky S
Το βιβλιό που κρατώ στα χέρια μου δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για τη φωτογραφία. Είναι ένα βιβλίο για τον άνθρωπο. Για το βλέμμα που συναντά το άλλο βλέμμα. Για τη στιγμή που η εικόνα παύει να είναι επιφάνεια και γίνεται σχέση.
Διαβάζοντάς το, ένιωσα ότι δεν μιλάς μόνο ως φωτογράφος αλλά ως ένας άνθρωπος που έχει παλέψει να κατανοήσει το μυστήριο του προσώπου. Αντιμετωπίζεις την φωτογραφία όχι ως τεχνική δεξιότητα, αλλά ως πράξη συνάντησης, ως ένα τρόπο να αναδυθεί η αλήθεια του άλλου. Μας λες ότι η φωτογραφία μπορεί να γίνει μια «πράξη αγάπης» και ένας διάλογος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που συναντιούνται μέσα στο φως.
Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα είναι ότι το βιβλίο δεν εγκλωβίζεται σε τεχνικές οδηγίες. Αντίθετα, κινείται ανάμεσα στη φιλοσοφία, την ψυχολογία, τη θεολογία και την αισθητική. Πράγματα τα οποία αγαπώ κι εγω. Είναι πραγματικά συγκινητικό πώς από την πρακτική της φωτογράφισης οδηγούμαστε σε βαθιά ερωτήματα για την ταυτότητα, την ομορφιά, την αλήθεια και τη σχέση μας με τον άλλον.
Με συγκλόνισαν οι στιγμές που μιλάς για την αμηχανία μπροστά στον φακό, για την ανάγκη αποδοχής και για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόσταση και την εγγύτητα. Εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι η φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα «κλικ», αλλά μια στιγμή εμπιστοσύνης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.
Το βιβλίο διαβάζεται σαν μια σπειροειδής διαδρομή. Άλλοτε πρακτική, άλλοτε στοχαστική, και συχνά βαθιά ποιητική. Στο τέλος του μένει μια αίσθηση ότι η τέχνη —και ίσως και η ζωή— ξεκινά όταν μάθουμε να βλέπουμε πραγματικά τον άλλον.
Για μένα, αυτό το βιβλίο δεν ήταν απλώς μια ανάγνωση. Ήταν μια εμπειρία που με έκανε να ξανασκεφτώ τι σημαίνει να κοιτάζεις έναν άνθρωπο μέσα από μια εικόνα — και τι σημαίνει να τον βλέπεις πραγματικά.
De profundis,
Βίκυ Σ
"The Model as a Person" does not offer easy answers. Instead, it serves as an invitation to think. For photographers, it opens a dialogue about the ethics of their practice. For readers in general, it is an interesting reminder that behind every image there is always a relationship.
Το «Μοντέλο ως Πρόσωπο» δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Αντίθετα, λειτουργεί ως πρόσκληση για σκέψη. Για τους φωτογράφους, ανοίγει έναν διάλογο γύρω από την ηθική της πρακτικής τους. Για τους αναγνώστες γενικότερα, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε εικόνα υπάρχει πάντα μια σχέση.
It is not just another book, it is THE BOOK! As soon as you read it, your perspective changes, not only photographically, but as an existence!
Δεν είναι ένα ακόμα βιβλίο, είναι το ΒΙΒΛΙΟ! Μόλις το διαβάζεις αλλάζει η ματιά σου, όχι μόνο φωτογραφικά, αλλά ως ύπαρξη!