It is a game for which the project started in 2007 and finally released in 2016! Fortunately, they didn't abandon it halfway and we can enjoy a game like no other! I will provide a detailed review because I really want to convince others to experience what this game has caused me.
[First, a few words about the designer and his philosophy]
Ueda (the game designer) aims to convey emotions and make you experience his games as an experience, not just a game. In other words, he wants you to experience emotions and be moved. What sets Ueda apart from others is that he is not afraid to use every available means to create this aesthetic experience in his games (his previous works: Shadow of Colossus, Ico).
[Regarding the game's design]
Continuing from the above, The Last Guardian is a game that aspires to turn a friendship and love relationship between a boy and a mythical creature, Trico, into an "aesthetic experience"! It is a relationship that does not exploit emotions but builds them slowly and steadily with absolute balance! To achieve this, Ueda and his team put a lot of effort into Trico, making it behave as if it is alive. Its facial expressions, reactions, movements, and peculiarities are all there, even though you don't control it directly (at least not directly). And after spending a few hours with it, you will love it. All of this is unprecedented for all of us (whether you consider yourself a gamer or not) and can be considered a "revolution" in video games.
[About the game and gameplay]
The Last Guardian is a puzzle platformer and has its own set of rules, cut from the same cloth as its spiritual predecessors. There are puzzles to solve, strange objects to use, and the ominous feeling that you might slip and fall from a cliff or be caught by a haunting guardian. You accomplish all of this with the help of your companion, whom you cannot control directly but give instructions to, which it doesn't always listen to on the first try! Unfortunately, the game has its issues that cannot be overlooked, both technically and in terms of gameplay, which detracts from its overall quality. Specifically, the frame rate has its "down" moments, and the camera and controls can be frustrating at times.
Anyone who doesn't play it with patience won't be able to fully enjoy it. It's not a long game, you can finish it in 15 (maximum) hours. Take your time to enjoy it, explore the areas, bond with Trico, and appreciate its reactions, and of course, experience the story as much as you can.
I highly recommend it, especially playing it with headphones! It is a unique game that requires special treatment!
Αποτελεί ένα παιχνίδι για το οποίο το project ξεκίνησε το 2007 και τελικά κυκλοφόρησε 2016! Ευτυχώς που δε το παράτησαν στη μέση και μπορούμε να απολαύσουμε ένα παιχνίδι που δεν έχει υπάρξει άλλο σαν κι αυτό! Θα κάνω μια αναλυτική αξιολόγηση γιατί πραγματικά θέλω να πείσω κι άλλους να βιώσουν αυτό που μου προκάλεσα αυτό το παιχνίδι.
[Αρχικά λίγα λόγια για τον σχεδιαστή και τη φιλοσοφία του]
Ο Ueda (ο σχεδιαστής του παιχνιδιού) αυτό που προσπαθεί να κάνει μέσα από τα παιχνίδια του είναι να σου μεταδώσει συναισθήματα και να βιώσεις το παιχνίδι του σαν εμπειρία και όχι απλά σαν παιχνίδι, δηλαδή με άλλα λόγια να βιώσεις με συναισθήματα και να σε συγκινήσεις.
Αυτό που κάνει τον Ueda να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους είναι πως δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει κάθε διαθέσιμο μέσο, πρώτα και πάνω απ’ όλα, για να πλάσει στοχευμένα αυτό το αισθητικό βίωμα που μας προκαλεί στα παιχνίδια του (τα προηγούμενα : Shadow of Colossus, Ico).
[Σχετικά για τον σχεδιασμό του παιχνιδιού]
Σε συνέχεια του παραπάνω, το Last Guardian είναι ένα παιχνίδι που φιλοδοξεί να μετατρέψει σε “αισθητικό βίωμα” μια σχέση φιλίας και αγάπης που αναπτύσσεται μεταξύ ενός αγοριού και ενός μυθικού πλάσματος, του Trico! Μια σχέση που δεν εκβιάζει τα συναισθήματα, αλλά τα χτίζει αργά και σταθερά με απόλυτη ισορροπία!
Για να το πετύχει αυτό ο Ueda και η ομάδα του έριξε ΠΟΛΥ δουλειά στον Trico, ώστε να συμπεριφέται λες και είναι ζωντανό. Οι εκφράσεις του προσώπου και των ματιών του, οι αντιδράσεις του, οι κινήσεις του, τις ιδιαιτερότητες του... ενώ δε τον ελέγχεις!(έστω άμεσα). Και αφού αφιερώσεις λίγες ώρες, θα τον λατρέψεις. Όλο αυτό αποτελεί κάτι πρωτόγνωρο για όλους μας (είτε θεωρείς τον εαυτό σου gamer ή όχι) και αποτελεί θα έλεγα "επανάσταση" στα video games.
[Σχετικά με το παιχνίδι και το gameplay]
Το Last Guardian αποτελεί ένα puzzle platformer και έχει το δικό του σύνολο κανόνων και κόβεται από παρόμοιο ύφασμα με τους πνευματικούς του προκατόχους. Υπάρχουν γρίφοι για να λύσεις , περίεργα αντικείμενα για χρήση και το δυσοίωνο συναίσθημα ότι πρόκειται να γλιστρήσετε και να πέσετε από ένα βράχο ή να σε πιάσει ένας στοιχειωμένος φύλακας. Όλα αυτά τα φέρνεις εις πέρας με τη βοήθεια του συντρόφου σου, που δε μπορείς να τον ελέγξεις, αλλά του δίνεις οδηγίες τις οποίες δε τις ακούει πάντα με τη πρώτη φορά!
Δυστυχώς το παιχνίδι έχει τα θεματάκια του που δε μπορείς να παραβλέψεις, τόσο στο τεχνικό του κομμάτι όσο και στο gameplay, γεγονός που το τσαλακώνει. Πιο συγκεκριμένα το frame rate αρκετές φορές έχει τα "down" του ενώ η κάμερα και λίγο ο χειρισμός θα είναι στιγμές που θα σε εκνευρίσουν.
Όποιος δεν το παίξει με υπομονή δε θα το απολαύσει. Δεν είναι μεγάλο παιχνίδι, σε 15 (μάξιμουμ) ώρες θα το έχεις τελειώσει. Πάρε το χρόνο σου να το χαρείς, να εξερευνήσεις τα μέρη, να δεθείς με τον Trico και να απολαύσεις τις αντιδράσεις του και φυσικά να βιώσεις την ιστορία όσο πιο πολύ μπορείς.
Το συνιστώ και με το παραπάνω, και ειδικά να το παίξεις με ακουστικά! Είναι ιδιαίτερο παιχνίδι και απαιτεί ιδιαίτερη αντιμετώπιση!