️3.5/5️
The second book in the series and the novella "Fracture Me" kept me company these past few days, and I admit I finished it quite quickly! Intrigue, secrecy, and a world reminiscent of Divergent, Hunger Games, or Maze Runner. Politics, plot twists, regulations—a mess in the New Governance. A lyrical, psychological style of writing that unfortunately will not suit many, as was the case for me. I would give it 2 to 3 stars because I found it quite strange, but at the same time, I want to see what happens next.
I must say that although I was excited and eagerly awaited the series to be translated, the first book did not win me over 100% as I found it quite slow and in diary format. Generally, so far I have found that it is a series that builds up quite slowly and with a lot of detail in the world-building and the protagonists' characters. Personally, it’s not something I prefer, but it doesn’t bother me either. In the second book of the series, Juliette gradually finds herself and discovers her powers at Omega Point, while she develops relationships and friendships and grows as a character. Personally, I still find her annoying and I definitely don’t like Adam, but I loved the world-building and the dystopia of the book! Also, I liked the scenes with Warner so much that I was looking for him on every page! It is definitely a better book than the first, much fuller with characters, suspenseful and dystopian scenes, while the relationships seem stronger and are developing.
️3,5/5️
Το δεύτερο βιβλίο της σειράς και η νουβέλα "Ράγισε με" μου κράτησε συντροφιά τις τελευταίες μέρες και ομολογώ ότι το τελείωσα αρκετά γρήγορα! Ίντριγκες, μυστικοπάθεια και ένας κόσμος που θυμίζει Divergent, Hunger Games ή Maze runner. Πολιτική, plotg twists, κανονισμοί ένας χαμός στη Νέα Διακυβέρνηση. Μία λυρική γραφή ψυχολογικού χαρακτήρα που δεν θα ταιριάξει σε πολλούς δυστυχώς όπως έγινε και σε εμένα. Θα του έβαζα 2 με 3 αστέρια γιατί το βρήκα αρκετά περίεργο όμως ταυτόχρονα θέλω να δω τι θα γίνει παρακάτω.
Οφειλω να πω ότι ενω είχα ενθουσιαστεί και περίμενα πως και πως την σειρά να μεταφραστεί, το πρώτο βιβλίο δεν με κερδισε 100% καθώς το βρήκα αρκετά αργό και σε μορφή ημερολογίου. Γενικα μέχρι στιγμής έχω διαπιστώσει ότι είναι μια σειρά που χτίζεται αρκετά αργά και με αρκετές λεπτομέρειες της κοσμοπλασιας και των χαρακτήρων των πρωταγωνιστων. Προσωπικα δεν είναι κάτι που προτιμώ αλλά δεν με χαλάει κιόλας. Στο 2ο βιβλίο της σειράς η Τζούλιετ βρίσκει σιγά σιγά τον εαυτό της και ανακαλύπτει τις δυνάμεις της στο σημείο Ωμεγα, ενώ καλλιεργεί σχέσεις και φίλες και αναπτύσσεται σαν χαρακτήρας. Προσωπικα εξακολουθώ να τη βρίσκω ενοχλητική και σίγουρα δεν μου αρέσει ο Ανταμ αλλα αγάπησα τη κοσμοπλασια και τη δυστοπια του βιβλίου! Επισης μου άρεσαν τόσο πολύ οι σκηνές με τον Γουόρνερ που τον αναζητούσα σε κάθε σελίδα! Σιγουρα αποτελεί ένα καλύτερο βιβλίο από το 1ο, πολύ πιο γεμάτο με χαρακτήρες, σκηνές αγωνιας και δυστοπιας ενώ οι σχέσεις φαινονται πιο δυνατές και να αναπτύσσονται.