In a tranquil retirement village in the British countryside, a motley crew gathers every Thursday to delve into old files of unsolved murders. However, when a brutal murder occurs close by, the Thursday Murder Club faces a real case.
Not just yellowed, smudged pages from a typewriter of another era; a genuine case, a real corpse, and, somewhere out in the world, a real murderer. Elizabeth, Joyce, Ibrahim, and Ron may be nearing eighty, but their hearts are still in the game.
Will this unconventional yet highly intelligent gang manage to catch the killer before it's too late?
BESTSELLER PHENOMENON
TRANSLATED INTO 40 COUNTRIES
In a tranquil retirement village in the British countryside, a motley crew gathers every Thursday to delve into old files of unsolved murders. But when a brutal killing occurs just a stone's throw away, the Thursday Murder Club faces a real-life case.
Not just yellowed, smudged typewriter pages from another era; a real case, a real corpse, and, somewhere out there, a real killer. Elizabeth, Joyce, Ibrahim, and Ron may be nearing eighty, but they still have the heart for it. Will this unorthodox yet brilliant gang manage to catch the killer before it's too late?
Read an excerpt
So, let’s start with Elizabeth, shall we? And let’s see where that takes us. I knew who she was, of course—everyone here knows Elizabeth. She has one of the three-bedroom apartments in the Larkin Building. The corner one, with the wooden veranda, isn’t that right? Also, once, in a trivia game, I was on the same team as Stephen, who, for a variety of reasons, is Elizabeth’s third husband. I had come down for lunch—it must have been two or three months ago—and it must have been a Monday, because the menu had meat pie. Elizabeth said that, although she was interrupting my meal, she wanted to ask me something about knife wounds, if it wasn’t too much trouble. I said, “Not at all, of course, please,” or something like that. I’m not going to remember everything that was said or happened in detail, I’d better make that clear from the start. So she opened a yellow folder, and I saw some typewritten pages, and the edges of some cards that looked like old photographs. And then she got straight to the point.
Specifications are collected from official manufacturer websites. Please verify the specifications before proceeding with your final purchase. If you notice any problem you can report it here.
Nice plot, typical of this particular series which I liked a lot. However, in this book, it includes some philosophical chapters about the meaning of life that change the style of the text and make it heavier. I would have preferred if it had stayed lighter like the previous ones, since these books are meant to be read for relaxation, not for contemplation.
Also, the fact that in the translations we often see the words 'molatafta' and 'prosoras' (and in the previous books as well) is funny. They are not words used in everyday speech and they stand out. At first, they even annoyed me, "why do they talk like that?". Then I decided that since the protagonists are old, the narrator must be old too, so it's in his character and I calmed down
Ωραία η πλοκή, τυπική της συγκεκριμένης σειράς που μου άρεσε πολύ. Παρόλα αυτά, σε αυτό το βιβλίο βαζει καποια κεφάλαια φιλοσοφικά για το νόημα της ζωής που αλλάζουν το στυλ του κειμένου και το βαραίνουν. Θα προτιμούσα να το κρατούσε πιο ελαφρύ όπως τα προηγούμενα, μια και αυτά τα βιβλία τα διαβάζεις για ξεκούραση, όχι για προβληματισμό.
Επίσης, το ότι στις μεταφράσεις βλέπουμε συχνά τις λέξεις μολαταύτα και προσώρας (και στα προηγούμενα βιβλία) εχει πλάκα. Δεν είναι λέξεις της καθομιλουμένης και ξεχωρίζουν. Στην αρχή με εκνεύρισαν κιόλας, "γιατί μιλάνε έτσι;". Μετά αποφάσισα ότι αφού οι πρωταγωνιστές είναι γέροι, θα είναι και ο αφηγητής γέρος οπότε είναι μέσα στο χαρακτήρα του και ηρέμησα
The Thursday Murder Club is a delightful mystery novel, full of warmth, humor, and precious moments of humanity. The story takes place at Coopers Chase, a luxurious retirement community, where four friends meet every Thursday to solve old unsolved cases.
Everything really begins when a landowner connected to the development plans around the retirement village is murdered—and soon another murder complicates things further.
The series of scattered clues, seemingly innocent photographs, secrets from the past, and characters with unexpected sides create a puzzle that you can't see all at once from the start.
What won me over especially is the balance between the mystery and the human side—it's not just "who did it," but "who are these people," "what are they afraid of," "what values do they still keep alive." And the atmosphere is cosy, pleasant, with moments that make you laugh, but also touching ones.
As for the movie (2025 production, directed by Chris Columbus, starring Helen Mirren, Pierce Brosnan, Ben Kingsley, Celia Imrie)—I loved it! The feeling of the book is there, the earthy emotions of the characters, the way it handles the themes of age and community, all of that comes across on screen.
Especially the chemistry between the actors, the atmosphere, the small moments where you see smiles and emotion, make the movie stand out.
If you like mystery books/movies that don't just rely on twists but also on characters, warmth, and a friendly "closed circle" that seems calm but hides secrets, then The Thursday Murder Club, both as a book and as a movie, will be unforgettable for you.
Το The Thursday Murder Club είναι ένα απολαυστικό μυθιστόρημα μυστηρίου, γεμάτο ζεστασιά, χιούμορ και πολύτιμες στιγμές ανθρωπιάς. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Coopers Chase, μια πολυτελή κοινότητα συνταξιούχων, όπου τέσσερις φίλοι συναντιούνται κάθε Πέμπτη για να λύσουν παλιές ανεξιχνίαστες υποθέσεις.
Όλα ξεκινούν πραγματικά όταν ένας οικοπεδούχος που είναι συνδεδεμένος με τα σχέδια ανάπτυξης γύρω από το retirement village δολοφονείται — και σύντομα άλλη δολοφονία έρχεται να περιπλέξει τα πράγματα.
Η σειρά από σκόρπιες ενδείξεις, φωτογραφίες που μοιάζουν αθώες, μυστικά από το παρελθόν και χαρακτήρες με απροσδόκητες πλευρές φτιάχνουν ένα παζλ που δεν το βλέπεις όλο από την αρχή.
Αυτό που με κέρδισε ιδιαίτερα είναι η ισορροπία μεταξύ του μυστηρίου και της ανθρώπινης πλευράς — δεν είναι απλά “ποιος το έκανε”, αλλά “ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι”, “τι φοβούνται”, “τι αξίες κρατούν ακόμα ζωντανές”. Και η ατμόσφαιρα είναι cosy, ευχάριστη, με στιγμές που σε κάνουν να γελάσεις, αλλά και συγκινητικές.
Όσον αφορά την ταινία (παραγωγή 2025, σκηνοθέτης Chris Columbus, με αστέρια όπως Helen Mirren, Pierce Brosnan, Ben Kingsley, Celia Imrie) — την λάτρεψα! Η αίσθηση του βιβλίου είναι εκεί, τα γήινα συναισθήματα των χαρακτήρων, ο τρόπος που χειρίζεται το θέμα της ηλικίας και της κοινότητας, όλα αυτά περνάνε στην οθόνη.
Ειδικα η χημεία μεταξύ των ηθοποιών, η ατμόσφαιρα, οι μικρές στιγμές όπου βλέπεις χαμόγελα και συναίσθημα, κάνουν την ταινία να ξεχωρίζει.
Αν σου αρέσουν βιβλία/ταινίες μυστηρίου που δεν βασίζονται μόνο στις ανατροπές αλλά και στους χαρακτήρες, στη ζεστασιά και σε ένα φιλικό “κλειστό κύκλο” που ενώ φαίνεται ήρεμος, κρύβει μυστικά τότε The Thursday Murder Club τόσο ως βιβλίο όσο και ως ταινία θα σου μείνει αξέχαστο.
I love crime and mystery books, but this one was really exhausting to indifferent. I thought maybe it's because of the translation, but I don't think so... Many characters, too much confusion, not easy to read at all, and you often feel like the flow is lost.
Λατρεύω τα βιβλία με εγκλήματα και μυστήριο,αλλά τούτο δω ήταν πραγματικά κουραστικό έως αδιάφορο.Ειπα μήπως οφείλεται στην μετάφραση,αλλά δεν νομίζω...Πολλά πρόσωπα,πολύ ανακάτεμα,καθόλου εύκολο να διαβαστεί και νιώθεις πολλές φορές ότι χάνεται η ροή.
Nice plot, typical of this particular series which I liked a lot. However, in this book, it includes some philosophical chapters about the meaning of life that change the style of the text and make it heavier. I would have preferred if it had stayed lighter like the previous ones, since these books are meant to be read for relaxation, not for contemplation.
Also, the fact that in the translations we often see the words 'molatafta' and 'prosoras' (and in the previous books as well) is funny. They are not words used in everyday speech and they stand out. At first, they even annoyed me, "why do they talk like that?". Then I decided that since the protagonists are old, the narrator must be old too, so it's in his character and I calmed down
Ωραία η πλοκή, τυπική της συγκεκριμένης σειράς που μου άρεσε πολύ. Παρόλα αυτά, σε αυτό το βιβλίο βαζει καποια κεφάλαια φιλοσοφικά για το νόημα της ζωής που αλλάζουν το στυλ του κειμένου και το βαραίνουν. Θα προτιμούσα να το κρατούσε πιο ελαφρύ όπως τα προηγούμενα, μια και αυτά τα βιβλία τα διαβάζεις για ξεκούραση, όχι για προβληματισμό.
Επίσης, το ότι στις μεταφράσεις βλέπουμε συχνά τις λέξεις μολαταύτα και προσώρας (και στα προηγούμενα βιβλία) εχει πλάκα. Δεν είναι λέξεις της καθομιλουμένης και ξεχωρίζουν. Στην αρχή με εκνεύρισαν κιόλας, "γιατί μιλάνε έτσι;". Μετά αποφάσισα ότι αφού οι πρωταγωνιστές είναι γέροι, θα είναι και ο αφηγητής γέρος οπότε είναι μέσα στο χαρακτήρα του και ηρέμησα
The Thursday Murder Club is a delightful mystery novel, full of warmth, humor, and precious moments of humanity. The story takes place at Coopers Chase, a luxurious retirement community, where four friends meet every Thursday to solve old unsolved cases.
Everything really begins when a landowner connected to the development plans around the retirement village is murdered—and soon another murder complicates things further.
The series of scattered clues, seemingly innocent photographs, secrets from the past, and characters with unexpected sides create a puzzle that you can't see all at once from the start.
What won me over especially is the balance between the mystery and the human side—it's not just "who did it," but "who are these people," "what are they afraid of," "what values do they still keep alive." And the atmosphere is cosy, pleasant, with moments that make you laugh, but also touching ones.
As for the movie (2025 production, directed by Chris Columbus, starring Helen Mirren, Pierce Brosnan, Ben Kingsley, Celia Imrie)—I loved it! The feeling of the book is there, the earthy emotions of the characters, the way it handles the themes of age and community, all of that comes across on screen.
Especially the chemistry between the actors, the atmosphere, the small moments where you see smiles and emotion, make the movie stand out.
If you like mystery books/movies that don't just rely on twists but also on characters, warmth, and a friendly "closed circle" that seems calm but hides secrets, then The Thursday Murder Club, both as a book and as a movie, will be unforgettable for you.
Το The Thursday Murder Club είναι ένα απολαυστικό μυθιστόρημα μυστηρίου, γεμάτο ζεστασιά, χιούμορ και πολύτιμες στιγμές ανθρωπιάς. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Coopers Chase, μια πολυτελή κοινότητα συνταξιούχων, όπου τέσσερις φίλοι συναντιούνται κάθε Πέμπτη για να λύσουν παλιές ανεξιχνίαστες υποθέσεις.
Όλα ξεκινούν πραγματικά όταν ένας οικοπεδούχος που είναι συνδεδεμένος με τα σχέδια ανάπτυξης γύρω από το retirement village δολοφονείται — και σύντομα άλλη δολοφονία έρχεται να περιπλέξει τα πράγματα.
Η σειρά από σκόρπιες ενδείξεις, φωτογραφίες που μοιάζουν αθώες, μυστικά από το παρελθόν και χαρακτήρες με απροσδόκητες πλευρές φτιάχνουν ένα παζλ που δεν το βλέπεις όλο από την αρχή.
Αυτό που με κέρδισε ιδιαίτερα είναι η ισορροπία μεταξύ του μυστηρίου και της ανθρώπινης πλευράς — δεν είναι απλά “ποιος το έκανε”, αλλά “ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι”, “τι φοβούνται”, “τι αξίες κρατούν ακόμα ζωντανές”. Και η ατμόσφαιρα είναι cosy, ευχάριστη, με στιγμές που σε κάνουν να γελάσεις, αλλά και συγκινητικές.
Όσον αφορά την ταινία (παραγωγή 2025, σκηνοθέτης Chris Columbus, με αστέρια όπως Helen Mirren, Pierce Brosnan, Ben Kingsley, Celia Imrie) — την λάτρεψα! Η αίσθηση του βιβλίου είναι εκεί, τα γήινα συναισθήματα των χαρακτήρων, ο τρόπος που χειρίζεται το θέμα της ηλικίας και της κοινότητας, όλα αυτά περνάνε στην οθόνη.
Ειδικα η χημεία μεταξύ των ηθοποιών, η ατμόσφαιρα, οι μικρές στιγμές όπου βλέπεις χαμόγελα και συναίσθημα, κάνουν την ταινία να ξεχωρίζει.
Αν σου αρέσουν βιβλία/ταινίες μυστηρίου που δεν βασίζονται μόνο στις ανατροπές αλλά και στους χαρακτήρες, στη ζεστασιά και σε ένα φιλικό “κλειστό κύκλο” που ενώ φαίνεται ήρεμος, κρύβει μυστικά τότε The Thursday Murder Club τόσο ως βιβλίο όσο και ως ταινία θα σου μείνει αξέχαστο.
I love crime and mystery books, but this one was really exhausting to indifferent. I thought maybe it's because of the translation, but I don't think so... Many characters, too much confusion, not easy to read at all, and you often feel like the flow is lost.
Λατρεύω τα βιβλία με εγκλήματα και μυστήριο,αλλά τούτο δω ήταν πραγματικά κουραστικό έως αδιάφορο.Ειπα μήπως οφείλεται στην μετάφραση,αλλά δεν νομίζω...Πολλά πρόσωπα,πολύ ανακάτεμα,καθόλου εύκολο να διαβαστεί και νιώθεις πολλές φορές ότι χάνεται η ροή.
In a tranquil retirement village in the British countryside, a motley crew gathers every Thursday to delve into old files of unsolved murders. However, when a brutal murder occurs close by, the Thursday Murder Club faces a real case.
Not just yellowed, smudged pages from a typewriter of another era; a genuine case, a real corpse, and, somewhere out in the world, a real murderer. Elizabeth, Joyce, Ibrahim, and Ron may be nearing eighty, but their hearts are still in the game.
Will this unconventional yet highly intelligent gang manage to catch the killer before it's too late?
BESTSELLER PHENOMENON
TRANSLATED INTO 40 COUNTRIES
In a tranquil retirement village in the British countryside, a motley crew gathers every Thursday to delve into old files of unsolved murders. But when a brutal killing occurs just a stone's throw away, the Thursday Murder Club faces a real-life case.
Not just yellowed, smudged typewriter pages from another era; a real case, a real corpse, and, somewhere out there, a real killer. Elizabeth, Joyce, Ibrahim, and Ron may be nearing eighty, but they still have the heart for it. Will this unorthodox yet brilliant gang manage to catch the killer before it's too late?
Read an excerpt
So, let’s start with Elizabeth, shall we? And let’s see where that takes us. I knew who she was, of course—everyone here knows Elizabeth. She has one of the three-bedroom apartments in the Larkin Building. The corner one, with the wooden veranda, isn’t that right? Also, once, in a trivia game, I was on the same team as Stephen, who, for a variety of reasons, is Elizabeth’s third husband. I had come down for lunch—it must have been two or three months ago—and it must have been a Monday, because the menu had meat pie. Elizabeth said that, although she was interrupting my meal, she wanted to ask me something about knife wounds, if it wasn’t too much trouble. I said, “Not at all, of course, please,” or something like that. I’m not going to remember everything that was said or happened in detail, I’d better make that clear from the start. So she opened a yellow folder, and I saw some typewritten pages, and the edges of some cards that looked like old photographs. And then she got straight to the point.
Specifications are collected from official manufacturer websites. Please verify the specifications before proceeding with your final purchase. If you notice any problem you can report it here.
Nice plot, typical of this particular series which I liked a lot. However, in this book, it includes some philosophical chapters about the meaning of life that change the style of the text and make it heavier. I would have preferred if it had stayed lighter like the previous ones, since these books are meant to be read for relaxation, not for contemplation.
Also, the fact that in the translations we often see the words 'molatafta' and 'prosoras' (and in the previous books as well) is funny. They are not words used in everyday speech and they stand out. At first, they even annoyed me, "why do they talk like that?". Then I decided that since the protagonists are old, the narrator must be old too, so it's in his character and I calmed down
Ωραία η πλοκή, τυπική της συγκεκριμένης σειράς που μου άρεσε πολύ. Παρόλα αυτά, σε αυτό το βιβλίο βαζει καποια κεφάλαια φιλοσοφικά για το νόημα της ζωής που αλλάζουν το στυλ του κειμένου και το βαραίνουν. Θα προτιμούσα να το κρατούσε πιο ελαφρύ όπως τα προηγούμενα, μια και αυτά τα βιβλία τα διαβάζεις για ξεκούραση, όχι για προβληματισμό.
Επίσης, το ότι στις μεταφράσεις βλέπουμε συχνά τις λέξεις μολαταύτα και προσώρας (και στα προηγούμενα βιβλία) εχει πλάκα. Δεν είναι λέξεις της καθομιλουμένης και ξεχωρίζουν. Στην αρχή με εκνεύρισαν κιόλας, "γιατί μιλάνε έτσι;". Μετά αποφάσισα ότι αφού οι πρωταγωνιστές είναι γέροι, θα είναι και ο αφηγητής γέρος οπότε είναι μέσα στο χαρακτήρα του και ηρέμησα
The Thursday Murder Club is a delightful mystery novel, full of warmth, humor, and precious moments of humanity. The story takes place at Coopers Chase, a luxurious retirement community, where four friends meet every Thursday to solve old unsolved cases.
Everything really begins when a landowner connected to the development plans around the retirement village is murdered—and soon another murder complicates things further.
The series of scattered clues, seemingly innocent photographs, secrets from the past, and characters with unexpected sides create a puzzle that you can't see all at once from the start.
What won me over especially is the balance between the mystery and the human side—it's not just "who did it," but "who are these people," "what are they afraid of," "what values do they still keep alive." And the atmosphere is cosy, pleasant, with moments that make you laugh, but also touching ones.
As for the movie (2025 production, directed by Chris Columbus, starring Helen Mirren, Pierce Brosnan, Ben Kingsley, Celia Imrie)—I loved it! The feeling of the book is there, the earthy emotions of the characters, the way it handles the themes of age and community, all of that comes across on screen.
Especially the chemistry between the actors, the atmosphere, the small moments where you see smiles and emotion, make the movie stand out.
If you like mystery books/movies that don't just rely on twists but also on characters, warmth, and a friendly "closed circle" that seems calm but hides secrets, then The Thursday Murder Club, both as a book and as a movie, will be unforgettable for you.
Το The Thursday Murder Club είναι ένα απολαυστικό μυθιστόρημα μυστηρίου, γεμάτο ζεστασιά, χιούμορ και πολύτιμες στιγμές ανθρωπιάς. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Coopers Chase, μια πολυτελή κοινότητα συνταξιούχων, όπου τέσσερις φίλοι συναντιούνται κάθε Πέμπτη για να λύσουν παλιές ανεξιχνίαστες υποθέσεις.
Όλα ξεκινούν πραγματικά όταν ένας οικοπεδούχος που είναι συνδεδεμένος με τα σχέδια ανάπτυξης γύρω από το retirement village δολοφονείται — και σύντομα άλλη δολοφονία έρχεται να περιπλέξει τα πράγματα.
Η σειρά από σκόρπιες ενδείξεις, φωτογραφίες που μοιάζουν αθώες, μυστικά από το παρελθόν και χαρακτήρες με απροσδόκητες πλευρές φτιάχνουν ένα παζλ που δεν το βλέπεις όλο από την αρχή.
Αυτό που με κέρδισε ιδιαίτερα είναι η ισορροπία μεταξύ του μυστηρίου και της ανθρώπινης πλευράς — δεν είναι απλά “ποιος το έκανε”, αλλά “ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι”, “τι φοβούνται”, “τι αξίες κρατούν ακόμα ζωντανές”. Και η ατμόσφαιρα είναι cosy, ευχάριστη, με στιγμές που σε κάνουν να γελάσεις, αλλά και συγκινητικές.
Όσον αφορά την ταινία (παραγωγή 2025, σκηνοθέτης Chris Columbus, με αστέρια όπως Helen Mirren, Pierce Brosnan, Ben Kingsley, Celia Imrie) — την λάτρεψα! Η αίσθηση του βιβλίου είναι εκεί, τα γήινα συναισθήματα των χαρακτήρων, ο τρόπος που χειρίζεται το θέμα της ηλικίας και της κοινότητας, όλα αυτά περνάνε στην οθόνη.
Ειδικα η χημεία μεταξύ των ηθοποιών, η ατμόσφαιρα, οι μικρές στιγμές όπου βλέπεις χαμόγελα και συναίσθημα, κάνουν την ταινία να ξεχωρίζει.
Αν σου αρέσουν βιβλία/ταινίες μυστηρίου που δεν βασίζονται μόνο στις ανατροπές αλλά και στους χαρακτήρες, στη ζεστασιά και σε ένα φιλικό “κλειστό κύκλο” που ενώ φαίνεται ήρεμος, κρύβει μυστικά τότε The Thursday Murder Club τόσο ως βιβλίο όσο και ως ταινία θα σου μείνει αξέχαστο.
I love crime and mystery books, but this one was really exhausting to indifferent. I thought maybe it's because of the translation, but I don't think so... Many characters, too much confusion, not easy to read at all, and you often feel like the flow is lost.
Λατρεύω τα βιβλία με εγκλήματα και μυστήριο,αλλά τούτο δω ήταν πραγματικά κουραστικό έως αδιάφορο.Ειπα μήπως οφείλεται στην μετάφραση,αλλά δεν νομίζω...Πολλά πρόσωπα,πολύ ανακάτεμα,καθόλου εύκολο να διαβαστεί και νιώθεις πολλές φορές ότι χάνεται η ροή.
Nice plot, typical of this particular series which I liked a lot. However, in this book, it includes some philosophical chapters about the meaning of life that change the style of the text and make it heavier. I would have preferred if it had stayed lighter like the previous ones, since these books are meant to be read for relaxation, not for contemplation.
Also, the fact that in the translations we often see the words 'molatafta' and 'prosoras' (and in the previous books as well) is funny. They are not words used in everyday speech and they stand out. At first, they even annoyed me, "why do they talk like that?". Then I decided that since the protagonists are old, the narrator must be old too, so it's in his character and I calmed down
Ωραία η πλοκή, τυπική της συγκεκριμένης σειράς που μου άρεσε πολύ. Παρόλα αυτά, σε αυτό το βιβλίο βαζει καποια κεφάλαια φιλοσοφικά για το νόημα της ζωής που αλλάζουν το στυλ του κειμένου και το βαραίνουν. Θα προτιμούσα να το κρατούσε πιο ελαφρύ όπως τα προηγούμενα, μια και αυτά τα βιβλία τα διαβάζεις για ξεκούραση, όχι για προβληματισμό.
Επίσης, το ότι στις μεταφράσεις βλέπουμε συχνά τις λέξεις μολαταύτα και προσώρας (και στα προηγούμενα βιβλία) εχει πλάκα. Δεν είναι λέξεις της καθομιλουμένης και ξεχωρίζουν. Στην αρχή με εκνεύρισαν κιόλας, "γιατί μιλάνε έτσι;". Μετά αποφάσισα ότι αφού οι πρωταγωνιστές είναι γέροι, θα είναι και ο αφηγητής γέρος οπότε είναι μέσα στο χαρακτήρα του και ηρέμησα
The Thursday Murder Club is a delightful mystery novel, full of warmth, humor, and precious moments of humanity. The story takes place at Coopers Chase, a luxurious retirement community, where four friends meet every Thursday to solve old unsolved cases.
Everything really begins when a landowner connected to the development plans around the retirement village is murdered—and soon another murder complicates things further.
The series of scattered clues, seemingly innocent photographs, secrets from the past, and characters with unexpected sides create a puzzle that you can't see all at once from the start.
What won me over especially is the balance between the mystery and the human side—it's not just "who did it," but "who are these people," "what are they afraid of," "what values do they still keep alive." And the atmosphere is cosy, pleasant, with moments that make you laugh, but also touching ones.
As for the movie (2025 production, directed by Chris Columbus, starring Helen Mirren, Pierce Brosnan, Ben Kingsley, Celia Imrie)—I loved it! The feeling of the book is there, the earthy emotions of the characters, the way it handles the themes of age and community, all of that comes across on screen.
Especially the chemistry between the actors, the atmosphere, the small moments where you see smiles and emotion, make the movie stand out.
If you like mystery books/movies that don't just rely on twists but also on characters, warmth, and a friendly "closed circle" that seems calm but hides secrets, then The Thursday Murder Club, both as a book and as a movie, will be unforgettable for you.
Το The Thursday Murder Club είναι ένα απολαυστικό μυθιστόρημα μυστηρίου, γεμάτο ζεστασιά, χιούμορ και πολύτιμες στιγμές ανθρωπιάς. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Coopers Chase, μια πολυτελή κοινότητα συνταξιούχων, όπου τέσσερις φίλοι συναντιούνται κάθε Πέμπτη για να λύσουν παλιές ανεξιχνίαστες υποθέσεις.
Όλα ξεκινούν πραγματικά όταν ένας οικοπεδούχος που είναι συνδεδεμένος με τα σχέδια ανάπτυξης γύρω από το retirement village δολοφονείται — και σύντομα άλλη δολοφονία έρχεται να περιπλέξει τα πράγματα.
Η σειρά από σκόρπιες ενδείξεις, φωτογραφίες που μοιάζουν αθώες, μυστικά από το παρελθόν και χαρακτήρες με απροσδόκητες πλευρές φτιάχνουν ένα παζλ που δεν το βλέπεις όλο από την αρχή.
Αυτό που με κέρδισε ιδιαίτερα είναι η ισορροπία μεταξύ του μυστηρίου και της ανθρώπινης πλευράς — δεν είναι απλά “ποιος το έκανε”, αλλά “ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι”, “τι φοβούνται”, “τι αξίες κρατούν ακόμα ζωντανές”. Και η ατμόσφαιρα είναι cosy, ευχάριστη, με στιγμές που σε κάνουν να γελάσεις, αλλά και συγκινητικές.
Όσον αφορά την ταινία (παραγωγή 2025, σκηνοθέτης Chris Columbus, με αστέρια όπως Helen Mirren, Pierce Brosnan, Ben Kingsley, Celia Imrie) — την λάτρεψα! Η αίσθηση του βιβλίου είναι εκεί, τα γήινα συναισθήματα των χαρακτήρων, ο τρόπος που χειρίζεται το θέμα της ηλικίας και της κοινότητας, όλα αυτά περνάνε στην οθόνη.
Ειδικα η χημεία μεταξύ των ηθοποιών, η ατμόσφαιρα, οι μικρές στιγμές όπου βλέπεις χαμόγελα και συναίσθημα, κάνουν την ταινία να ξεχωρίζει.
Αν σου αρέσουν βιβλία/ταινίες μυστηρίου που δεν βασίζονται μόνο στις ανατροπές αλλά και στους χαρακτήρες, στη ζεστασιά και σε ένα φιλικό “κλειστό κύκλο” που ενώ φαίνεται ήρεμος, κρύβει μυστικά τότε The Thursday Murder Club τόσο ως βιβλίο όσο και ως ταινία θα σου μείνει αξέχαστο.
I love crime and mystery books, but this one was really exhausting to indifferent. I thought maybe it's because of the translation, but I don't think so... Many characters, too much confusion, not easy to read at all, and you often feel like the flow is lost.
Λατρεύω τα βιβλία με εγκλήματα και μυστήριο,αλλά τούτο δω ήταν πραγματικά κουραστικό έως αδιάφορο.Ειπα μήπως οφείλεται στην μετάφραση,αλλά δεν νομίζω...Πολλά πρόσωπα,πολύ ανακάτεμα,καθόλου εύκολο να διαβαστεί και νιώθεις πολλές φορές ότι χάνεται η ροή.
